زماني براي مستي فوتبال

گروه ورزش، امیرحسین ناصری: قصه به آخر مي‌رسد. از سه مرد كت و شلوارپوش تنها يكي مي‌ماند و دو نفر ديگر بايد براي حفظ ظاهر به سوي آن ديگري بروند و با او دست دوستي بدهند و برايش آرزوي موفقيت كنند اما چه كسي است كه نداند آنها براي دوستان‌شان در خلوت چه‌ها از پشت پرده تعريف خواهند كرد. مرد خنده‌روي فوتبال برنده رقابت است يا مديري كه برچسب نماينده وزارت ورزش به او خورده؟ كسي چه مي‌داند شايد هم سردار در لحظات آخر گوي رقابت از دو مرد ديگر بربايد و بر صندلي رياست تكيه زند. فوتبال ديگر بيش از اين نمي‌تواند منتظر رييس بماند. صبح فردا بايد قصه به آخر برسد. هر سه مرد براي تكيه زدن بر صندلي برنامه داده‌اند. هرچند دير و هرچند بي‌مورد، زيرا بعيد به نظر مي‌رسد كه اعضاي مجمع براساس برنامه‌هاي ارايه شده به جمع‌بندي برسند كه چه كسي شايسته تصاحب صندلي طبقه چهارم ساختمان سئول است. شك داريد؟ به گفت‌وگوهاي هفته پيش رجوع كنيد تا اظهارنظرهايي را بخوانيد كه مشخص مي‌كند براي تعداد زيادي از اعضاي مجمع برنامه بهتر اصلا مدنظر نبوده، همين چند روز پيش بود كه نايب‌رييس اعلامي يكي از كانديداها كه رييس يكي از هيات‌هاي استاني فوتبال است گفته بود راي مجمع مشخص است و نام علي كفاشيان از گلدان بيرون خواهد آمد. در مورد اين رييس هيات توجه به اين نكته ضروري است كه نفوذ زيادي بر ديگر روساي هيات‌ها دارد. شايد به قول دوستي هر 20 راي هيات‌ها كه از هم اينك هم قسم شده‌اند تا نام او را بيرون بياورند موفق شوند. وقتي اين گفت‌وگو را مقابل 20 راي قطعي قرار دهيم، مشخص می‌شود كه كسي قرار نيست به برنامه راي دهد. در آن سو عزيز محمدي كانديداي ديگر مجمع كه با اطمينان از آراي خود مي‌گويد و خود را بالاتر از دو رقيب مي‌داند يعني تركيب آرا را مي‌داند و در سوي ديگر قريب قرار دارد كه خود مي‌داند برنامه‌اش هرچند بهتر و قوي‌تر از دو نفر ديگر باشد بدون حمايت مرداني چند ساختمان بالاتر در همان خيابان سئول نمي‌تواند اين آراي را بشكند و هم‌قسمان را به سوي خود جلب كند. با اين حال كسي منتظر برنامه اين سه نفر نماند. كسي هم براي راي گرفتن برنامه نداد. اصلا هيچ‌يك از دو طرف راي‌دهنده و راي‌گيرنده به برنامه اتكايي نداشتند. برنامه‌اي داده شد تا ظاهر دموكراتيك انتخابات حفظ شود و بيشتر روي لابي تمركز شد. با اين حال برنامه‌هاي هر سه كانديدا قابل بررسي و تامل است. چه آنجا كه علي كفاشيان برنامه خود را طوري تنظيم كرده است كه گويي اگر راي بياورد براي اولين بار و اولين روز پشت ميز رياست فدراسيون خواهد نشست. او در ارايه برنامه‌اش يك ايراد اساسي دارد. او فراموش كرده چهار سال رييس فدراسيون بوده و حالا براي ادامه فعاليت‌هايش بايد برنامه مي‌داد نه شروع و راه‌اندازي و تاسيس. او بارها در برنامه به زبان ساده گفته اگر رييس شوم فلان پروژه‌ها را آغاز مي‌كنم. او بارها در برنامه‌اش از دستاوردهايش گفته اما جايي نگفته كه اتفاقاتي رخ داده است كه در تاريخ فوتبال‌مان سابقه نداشته. عزيز محمدي هم اگرچه برنامه‌اش داراي نكات مثبتي است اما نمي‌توان منكر اين موضوع شد كه با برنامه كفاشيان شباهت زيادي دارد و اين اثر رييس و نايب‌رييس بعد از چهار سال است. اما قريب، مردي كه با برچسب وزارت ورزش آمده بدون اتكا به آرايي كه گمان مي‌رود به نامش واريز شود برنامه‌اي ارايه كرده است كه به نظر مي‌رسد با اصول مديريتي تطابق بيشتري داشته باشد. شیوه بدی است که کسی را فارغ از کارنامه، توانمندی و مدیریتش تنها به دلیل اینکه شایبه حمایت وزارت ورزش از او وجود دارد در فهرست سیاه افکار عمومی قرار بدهیم. شاید روزی برسد که وقتی از اعضای مجمع فدراسیون فوتبال در مورد نامزدهای انتخاباتی می‌پرسیم زمان بخواهند برای بررسی برنامه‌هایشان نه رفاقت، نه قسم، نه حمایت و نه هیچ عامل احساسی و خارج از عرف دیگر. شاید روزی لابی‌ها برای انتخاب برنامه بهتر باشد. برنامه‌هاي اين سه نفر را فارغ از اينكه اعضاي مجمع به آنها التفاتي داشته يا خواهند داشت در صفحه 16 بررسي كرده‌ايم.