تحریم نفت ایران، معضل بزرگ جهان

جوان آنلاین: تحریم های نفتی ایران مشکلات عدیده ای برای اروپا و غرب و حتی برخی کشور های آسیایی ایجاد کرده است.روزنامه جمهوریت درباره نتیجه تحریم نفتی ایران نوشت:  افزایش فشار آمریکا برای عدم واردات نفت از ایران چه تاثیری می تواند بر ایران و آن دسته از کشورهایی که از ایران نفت وارد می کنند داشته باشد؟ این وضعیت چه تاثیری بر قیمت انرژی خواهد داشت؟ اینها سوالاتی است که پاسخ دادن به آنها به آسانی ممکن نیست. تقریبا ده درصد از ذخایر نفتی تثبیت شده در دنیا در ایران وجود دارد. این یعنی میزان ذخایر نفتی ایران بیش از ۱۲ درصد از ذخایر نفتی سازمان اوپک می باشد. ایران بعد از عربستان سعودی بزرگ ترین کشور صاحب نفت در میان کشورهای عضو سازمان اوپک می باشد.

به گزارش جوان آنلاین، ایران ۵ درصد از تولید نفت جهانی را تامین می کند. ایران به دلیل وجود تحریم ها نه تنها ذخایر خود با حداکثر ظرفیت استفاده نکرده بلکه افزایشی بر میزان تولیدات خود نیز نمی دهد. شرکت های بین المللی انرژی ژاپنی و غرب ایران را ترک کرده و جای آنها را شرکت های چینی گرفته اند.

از سویی دیگر کشورهایی که نیاز به انرژی شان هر روز بیشتر از گذشته می شود بر میزان واردات خود از ایران افزایش می دهند. به احتمال زیاد این دسته از کشورها سعی شان بر این است تا از تمامی منابع حداکثر استفاده را نمایند. ایران به واسطه تنگه هرمز پتانسیل تاثیرگذاری بر جریان نفت و گازی را که از خاورمیانه به غرب می رود را دارا می باشد.

این گزارش ادامه داد:در سال ۲۰۱۱ در حدود بیست درصد از تجارت نفت از تنگه هرمز عبور کرده است. همچنین در سال ۲۰۱۱ در حدود ۹۰ میلیون تن LNG نیز از همین تنگه عبور کرده است. ایران صاحب تاثیرگذاری و حتی ایجاد مشکلات نظامی در تنگه هرمز را دارا می باشد و در این وضعیت قیمت انرژی و به تبع آن حمل و نقل با تهدید جدی مواجه خواهد شد.

ایران همچنین می تواند منابع انرژی موجود در دریای خزر را که به عنوان منابع انرژی جایگزین از آن یاد می شود را تحت تاثیر اقدامات خود قرار دهد. گاز نیز برگ برنده دیگری است که در اختیار ایران است. ایران چهارمین تولید کننده گاز و سومین کشور مصرف کننده گاز در دنیا محسوب می شود. ایران از لحاظ میزان ذخایر گازی بعد از کشور روسیه در رتبه دوم دنیا قرار دارد.

این روزنامه افزود: البته ایران هنوز دو سوم از ذخایر گازی خود را در جریان تولید قرار نداده است. شرکای ایران در حوزه گاز شرکت گازپروم روسیه و سین اوپک چین است. بیشتر گاز تولید شده در ایران صرف نیاز داخلی کشور شده و الباقی نیز به کشورهای ترکیه و ارمنستان فروخته می شود. هدف ایران در حوزه گاز افزایش تولید و ارسال گاز به آسیای دور از طریق دو کشور پاکستان و هندوستان است.

هزینه های انرژی ترکیه در سال ۲۰۱۱ بیش از ۵۰ میلیارد دلار بوده است که مهم ترین بخش آ ن را واردات نفت و گاز تشکیل می دهد. ترکیه هرچند از سال ۲۰۰۲ به بعد ارقام مربوط به واردات نفت و گاز را اعلام نمی نماید، اما هر کس می داند که ظرف دو سال اخیر به طور متوسط سالانه ۱۶ الی ۱۸ میلیون تن نفت وارد کشور شده است که مالیات آن بالغ بر ۱۳ – ۱۴ میلیارد دلار می باشد.

این گزارش تصریح کرد: میزان واردات نفت در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ بیش از ۲۰ میلیون تن بوده است. از سویی دیگر ترکیه به طور متوسط سالانه در حدود ۴۰ میلیارد متر مکعب گاز مصرف می نماید که پیش بینی می شود مالیات این میزان گاز نیز در حدود ۱۵-۱۶ میلیارد دلار می باشد.

پیش بینی می شود برای احیای مجدد اقتصاد در سال ۲۰۱۲ بودجه حوزه انرژی به ۶۵ میلیارد دلار رسیده باشد. این نیز ترکیه را به برقراری روابطی متفاوت با همسایگانی که صاحب نفت می باشند و پیروی از یک سیاست خارجی بر مبنای انرژی مجبور می نماید. خارج ماندن عراق از قضیه ، و تاثیر بهار عرب که دیگر جایگزینی را برای ترکیه باقی نگذاشته است سبب گردیده تا ترکیه به ایران مجبور شود.

همان طوری که افزایش تجارت انرژی میان ترکیه و ایران نشان دهنده این اجبار است. ایران ۴۰ درصد از نیاز نفت و ۲۰ درصد از نیاز گاز ترکیه را برطرف می نماید. لذا ترکیه درکوتاه مدت امکان یافتن جایگزین به جای ایران نخواهد داشت. آذربایجان می تواند در این خصوص عاملی مهم باشد، اما در این خصوص نیز نیاز به زمان خواهد بود. اگر ترکیه مجبور به رعایت تحریم هایی که آمریکا اعمال می کند شود این نیز سبب پدید آمدن مشکل جدید خواهد شد. با در نظر گرفتن مشکلاتی که ترکیه با سوریه و عراق دارد می توان گفت که ترکیه در طی روزهای آتی نه تنها در حوزه سیاست خارجی بلکه در حوزه سیاست انرژی نیز با مشکلاتی مواجه خواهد شد.