35سال با طلاي خاكستري

مجيد اسكندري: ده‌سال پيش، صنعت سيمان، حرف اول را در بورس مي‌زد و اكنون پس از گذشت يك دهه، هنوز هم اين صنعت، طرفداران بسياري در بازار سرمايه دارد.

در اهميت اين صنعت، همان بس كه سرانه مصرف سيمان در هر كشور، جزو شاخصه‌هاي توسعه‌يافتگي آن كشور محسوب مي‌شود.اگرچه فعالان و متخصصان اين صنعت بسيارند اما در اين ميان يك چهره از ديگران متمايز است. «مهندس بُد» چهره‌اي كه از همه متخصصان اين صنعت آشناتر است. نام او پس از 35 سال فعاليت در اين صنعت، چنان با سيمان پيوند يافته كه از هر بتني ناگسستني‌تر است.علي محمد بُد متولد 1331 تهران، دانش‌آموخته علوم بانكي، فوق‌ليسانس مديريت، حسابدار رسمي و كارشناس ارشد صنعت سيمان است.او فعاليت را از دوران دانشجويي، در سال 1350 و در بانك ملي آغاز كرد.در سال 1351 به موسسه حسابرسي امين رفت و سه سال و نيم در اين موسسه به فعاليت و كسب تجربه در زمينه حسابداري و حسابرسي پرداخت.بُد از سال 57 وارد شركت سيمان فارس و خوزستان شد و به مدت 28 سال در اين شركت به فعاليت مشغول بود.سيمان فارس و خوزستان يك هلدينگ سيماني و از بزرگ‌ترين توليدكنندگان سيمان در منطقه است كه سهم 30 درصدي بازار سيمان كشور را در اختيار دارد.بُد همواره در عرصه توليد فعال بوده و همزمان در دوره وزارت شريعتمداري در وزارت بازرگاني، مشاور وي بوده است اما هيچ گاه وارد حوزه مديريت دولتي نشده است.با او فقط مي‌توان از توليد سخن گفت؛ زيرا از ديدگاه او چاره همه مشكلات در توسعه صنعت و رشد توليد است.صنعت سيمان از آن دسته صنايعي است كه با چالش‌ها و حاشيه‌هاي فراوان همراه بوده است. مباحث چندساله ميان وزارتخانه‌هاي صنايع و معادن و بازرگاني در دولت‌هاي گذشته بر سر تعيين قيمت سيمان و تداوم آن در وزارت صنعت، معدن و تجارت فعلي، دغدغه هميشگي اين چهره دلسوز صنعت سيمان است.او از روزهايي مي‌گويد كه حجم توليد، پاسخگوي تقاضاي موجود نبود و بازار سياه بر طلاي خاكستري سايه افكنده بود.بد و همكارانش، سال‌ها تلاش كردند تا صنعت سيمان، در كشور رشد كند و امروزه به جايگاهي دست يابد كه بتواند علاوه بر تامين نياز داخلي، 20 درصد مازاد توليد را صادر كند.از ديدگاه او، در حال حاضر وضعيت نسبي صنعت سيمان، خوب است تعداد كارخانه‌ها از پراكندگي خوبي در سطح كشور برخوردار هستند و باوجود متخصصان زبده در اين رشته و داشتن مزيت در منطقه، بايد به مزيت‌هاي جهاني دست يابد.بُد درباره مشكلات صنعت سيمان مي‌گويد: مشكل قيمت‌گذاري از 30 سال قبل تاكنون در اين صنعت وجود داشته و هنوز باوجود ادغام دو وزارتخانه صنايع و بازرگاني، اين معضل برطرف نشده است.بُد با انتقاد از قيمت‌گذاري دولتي كه در هيچ جاي دنيا مرسوم نيست، مي‌گويد: صنعت سيمان با مازاد عرضه مواجه است اما نمي‌تواند خود تعيين‌كننده قيمت توليدات خود باشد و بايد از سياست‌هايي كه متعلق به چندين دهه قبل است، پيروي كند.او مي‌افزايد: هنوز در بدنه وزارتخانه اختلاف نظر وجود دارد و گروهي موافق افزايش قيمت و گروهي مخالف آن هستند اما آنچه مسلم است اين است كه هنوز هم «تجارت حاكم بر توليد است» و اين در حالي است كه بر حمايت از توليدات داخلي تاكيد مي‌شود اما بازرگاني، دلالي و رانت جاي توليد و سود حاصل از آن را در اقتصاد كشور گرفته‌اند.بد معتقد است دست‌اندركاران وزارتخانه‌هاي مرتبط بايد با علم اقتصاد آشنا باشند بنابراين خود در بسياري از موارد سعي كرده است به مديران ارشد آنها، مشاوره بدهد، اگرچه در بسياري از موارد دلال‌ها نقش مشاور را ايفا كرده‌اند.اين كارشناس صنعت سيمان در پاسخ به كساني كه اين صنعت را فرسوده مي‌دانند، مي‌گويد: در 15 سال پيش، حجم توليد سيمان 20 ميليون تن بود اما در حال حاضر به 70 ميليون تن رسيده است. تكنولوژي خريداري شده نيز خيلي قديمي نيست زيرا در سطح مكانيكي آن تغييراتي ايجاد شده و سطح الكترونيكي آن نيز مجهز شده است و مي‌توانيم با ارتباطات بيشتر در سطح بين‌المللي كارخانه‌ها را به روز كنيم.بد در ادامه گفتارش خاطرنشان مي‌كند: صنعت سيمان مي‌تواند به يكي از قدرت‌هاي صادراتي ما تبديل شود زيرا تمام كشورهاي همسايه ما به اين محصول نياز دارند. درددل اين صنعتگر دلسوز را بايد شنيد و به گوش همگان رساند: امروز، در دنيا، كالا را از طريق اينترنت خريداري مي‌كنند و در محل تحويل مي‌دهند اما سيمان در كشور ما، جلو درب كارخانه به فروش مي‌رسد و واسطه‌ها سود اصلي را مي‌برند. سيماني كه بايد 90 دلار به فروش برسد، درب كارخانه به قيمت 30 دلار فروخته مي‌شود و ما امروز شاهد زيان 100 ميليون دلاري در اين صنعت هستيم كه از جانب واسطه‌ها به ما تحميل شده است.سيمان بايد در محل پروژه‌هاي ساختماني تحويل شود اما به دليل سياست‌هاي قيمت‌گذاري، دلال‌ها جلو درب كارخانه‌ها منتظر تحويل سيمان و بهره‌گيري از سود سرشار آن هستند و اين صنعت در حال زيان ديدن از جانب سياست‌گذاران تجارت است.بُد خود را عاشق صنعت مي‌داند و هنوز پس از 40 سال كار به بازنشستگي فكر نمي‌كند. او رابطه نزديكي با بازار سرمايه دارد و زماني كه صنعت سيمان و به خصوص سيمان فارس و خوزستان، ليدر بورس بود بسياري از شركت‌هاي اين صنعت را وارد بازار سرمايه كشور كرد.بُد تحليلگر بازار سرمايه نيز هست و خود به صورت مستمر و شخصي كار خريد و فروش سهام را انجام مي‌دهد.
او دوست دارد فرزندانش نيز وارد عرصه توليد، علم و پژوهش شوند.بُد از 6 سال پيش تاكنون در سمت مديرعاملي هلدينگ سيمان غدير به فعاليت مشغول است و صنعت سيمان كشور همچنان مديون تلاش‌هاي اوست. برايش موفقيت‌ آرزومنديم.