از«بگم بگم» های سیاسی تا به جان خریدن نقدها
این جملات نا آشنا در ادبیات سیاسی کشور را گویا سالهاست که نشنیده ایم و برای اولین بار است که با آن مواجه می شویم. آنچه در این سالها دیده و شنیده ایم چیزی جز "بگم بگم" ها و افشاگریها و نقد نپذیرفتن ها و هتاکی های سیاسی و فحش های ادیبانه نبوده است و دیگر داشتیم فراموش می کردیم که وارث سیاست علوی هستیم که فرمود: «همانا اين دنياى آلوده شما نزد من از برگ جويده شده ملخ پستتر است!»
دیگر داشتیم فراموش می کردیم که در انقلابمان روزگاری نه چندان دور بهشتی ها و رجایی ها و مطهری ها نفس کشیده اند. بهشتی ای که می گفت: "از پلکان حرام نمی توان به بام سعادت رسید"
همه اینها را فراموش کرده بودیم و این روزها پیر سیاست و اخلاق دوباره یادمان آورد که در صفحه شطرنج سیاست و در بزنگاه رقابت و اختلاف هم می توان، "برادر"، "دوست گرامی"، "عزیز" و ... را نثار رقیب و مخالف کرد و از نقد مشفقانه و غیرمشفقانه هم تشکر کرد و از کوره در نرفت.
در این مجال کاری به محتوای مواضع پیر سیاست نداریم و درباره حقانیت مواضع او یا منتقدانش هم سخنی نمی گوییم اما به نظر می رسد مهمتر از محتوای این مواضع، ادبیات نامه و سخنان است که در این چند سال فضای آلوده سیاست گم شده بود.
اینکه یادمان افتاد که حرمت کلام و قلم نگاه داریم و از رهبر معظم انقلاب بیاموزیم که همین امسال فرمود: من ميخواهم عرض بكنم به جوانان عزيزمان، جوانهاى انقلابى و مؤمن و عاشق امام، كه حرف مي زنند، مينويسند، اقدام ميكنند؛ كاملاً رعايت كنيد. اينجور نباشد كه مخالفت با يك كسى، ما را وادار كند كه نسبت به آن كس از جادهى حق تعدى كنيم، تجاوز كنيم، ظلم كنيم ... دربارهى زيدى كه شما او را قبول نداريد، دو جور ميشود حرف زد: يك جور آنچنانى كه درست منطبق با حق است، يك جور هم آنچنانى كه در آن آميزهاى از ظلم وجود دارد. اين دومى بد است، بايد از آن پرهيز كرد. درست همانى كه حق است، صدق است و شما در دادگاه عدل الهى ميتوانيد راجع به آن توضيح دهيد، بگوئيد، نه بيشتر.
گزارش خطا
0 پسندیدم
ارسال نظر
اخبار روز
خبرنامه