احمدینژاد «بنیصدر» نیست
چوب بنیصدر که برداشته شد، صدای دولت درآمد. سخنگوی دولت به آنچه پروژه «بنیصدریزاسیون احمدینژاد» خوانده میشود واکنش نشان دادند. غلامحسین الهام، سخنگوی دولت، نخستین مدافع رییساش بود و با این جمله که «بنیصدر آقازاده بود، احمدینژاد آهنگرزاده است» به رد و محکوم کردن شباهت احمدینژاد و بنیصدر پرداخت و گفت: «آنها که سنشان میرسد و شاهد بودند، هیچ شباهتی بین این دو نمیبینند؛ چراکه بنیصدر در خارج از کشور فعالیت میکرد و به تعبیر حضرت امام راحل مردم شهید رجایی را از زندان نخستوزیر کردند و آقای بنیصدر از خارج رییسجمهور شد.» «آقای احمدینژاد رویکردهای فرهنگی برخاسته از انقلاب دارد و آقای بنیصدر رویکردهای ملیگرایانه داشت.» «بنیصدر آقازاده و از خانوادههای شناخته شده قبل از انقلاب بود، اما آقای احمدینژاد آهنگرزاده است و از دل مردم و تودههای مردم بیرون آمده است.»
سخنگوی دولت در ادامه اعتراضاش به پروژه «بنیصدریزاسیون» با بیان اینکه «احمدینژاد هیچگاه در برابر قانون نایستاده است» گفت: «تفسیر وی از قانون به حدی محکم است که در بعضی جاها با اینکه میگفتند احمدینژاد غیرقانونی کار میکند شورای نگهبان نظرات ایشان را درست تشخیص داد.» الهام از پیوند محکم احمدینژاد با «نهادهای انقلابی» به عنوان دلیل دیگر رد شباهت او و بنیصدر نام برد و گفت: «پیوند احمدینژاد با نهادهـای انقـلابـی با هیـــچ دورهای از ریاستجمهوریهای گذشته قابل مقایسه نیست، اما بنیصدر به طور اساسی با نهادهای انقلابی تعارض داشت.» الهام که بیان این شبیه سازیها را منصفانه میدانست با تاکید بر اینکه دوران بنیصدر را لمس کرده است، گفت: «روز 15 اسفند مقام معظم رهبری خطیب نماز جمعه بودند و بر این نکته تاکید کردند که هیچکس نباید علیه رییسجمهور موضع بگیرد.»
گویا سخنگوی دولت با ذکر این خاطره خواست بگوید وقتی درباره بنیصدر گفته شده «هیچکس نباید علیه رییسجمهور موضع بگیرد» حتما دیگر کسی نباید درباره «احمدینژاد» انتقاد کند.
مستند صداوسیما جهتدار بود
میرتاجالدینی، معاون پارلمانی احمدینژاد، اما مستقیما واکنشش را متوجه مستندی کرد که درباره بنیصدر از تلویزیون پخش شد.
میر تاج الدینی با بیان اینکه شنیده است این مستند «جهتدار، سیاسی و معنیدار» بوده است با رد درستی مقایسه محمود احمدینژاد و ابوالحسن بنیصدر از صداوسیما انتقاد کرد و گفت: «از صداوسیما به عنوان رسانه ملی انتظار نمیرفت در شرایط حساس فعلی بحثهای سیاسی را حاد و تنشی کند.» مجتبی ثمره هاشمی و لطفالله فروزنده، دو عضو دیگر هیات دولت، بودند که به مستند پخش شده واکنش نشان دادند؛
ثمره هاشمی با گفتن این جمله که «این روزها جفاکاری زیاد است» و فروزنده با جمله «بیمحلی را برای همین مواقع گذاشتهاند.»
آنچه روز گذشته واکنش اعضای هیات دولت را بر انگیخت مستندی بود در بازخوانی دوران ریاستجمهوری ابوالحسن بنیصدر که شب 14 اسفند و به مناسبت سالگرد سخنرانی چالشبرانگیز اولین رییسجمهوری ایران از تلویزیون پخش شد؛ مستندی که از «رفتارهای «قانونشکنانه» بنیصدر و حمایتهای پیدرپی بنیانگذار انقلاب» گفت. اما به باور عدهای بینندگانش با «تدوینی ماهرانه» در پی بیان اینهمانیهایی بود که میتوان میان وضعیت اخیر این ریاستجمهوری و خاطره آن ریاستجمهوری پیدا کرد؛ اما «سرانجام نامبارک» بسیار زود با واکنش وبلاگنویسان حامی دولت مواجه شد؛ نویسندگانی که اینهمانیها را یافته بودند و از ساخت و پخش چنین مستندی در سیمای جمهوری اسلامی گله داشتند. روز بعد اما حبیبالله عسگراولادی که هر دو دوره ریاستجمهوری مورد مقایسه را به خوبی درک کرده است با تمجید از مستند پخش شده استقبال کرد، آن را ترجمان «وضعیت کنونی کشور» خواند و گفت: «آنچه امروز رهبری تحمل میفرمایند کپی رنجهایی است که امام (ره) میکشیدند.» عسگر اولادی ابراز امیدواری کرد که این مستند درس عبرتی برای مسئولان کشور، مخصوصا «قوهمجریه»، باشد. اظهارنظری که بر تندی آتش حامیان دولت در اعتراض به پخش این مستند افزود. «سرانجام نامبارک» اما نه نخستین مقایسه احمدینژاد با بنیصدر بود و نه آخرین آن؛ رییسجمهوری که آمده بود «رجایی دوران» باشد تقریبا از نخستین ماههای آغاز دومین دوره دولتش با «بنیصدر» مقایسه شد. مقایسههایی که واکنشی بود به اصرار رییس دولت به انجام امور و بهویژه انتصابهایی که مورد تایید مقامات عالی کشور نبود، اما صرف نظر کردن از آنها با تاخیر و چالش همراه میشد؛ انتخاب اسفندیار رحیممشایی به معاونت اولی و برکناری وزیر اطلاعات مصادیق پررنگ این رویه بود. اما مقایسههای نخستین دو رییسجمهوری ایران نه آنقدر صریح بود و نه آنقدر مکرر. این بود که حامیان دولت و دولتمردان ترجیح میدادند در قبال آن اظهارنظرها سکوت کنند، اما ادامه آن رویه در طول ماهها و سالهای سپری شدن عمر دولت و
کلید خوردن طرح بیفرجام «سوال از احمدینژاد» در مجلس نقطه عطفی بود که مقایسه احمدینژاد و بنیصدر را مکرر کرد. مستند «سرانجام نامبارک» عینیترین و پر بازتابترین نقطه این مقایسه بود. مقایسهای که دو روز پیش حتی در سخنان آیتالله مهدویکنی، رییس مجلس خبرگان رهبری، هم با بیان جملاتی مانند این جمله پی گرفته شدکه «بنیصدر فکر میکرد اگر مردم 11میلیون رای به او دادهاند آزاد است هر کاری انجام دهد، اما کشوری که نظامش ولایی است و مردمش شهدای فراوانی در راه حفظ انقلابشان دادهاند چنین رفتاری را بر نمیتابند.»
اما روز گذشته جز واکنش اعضاء هیات دولت به مقایسه احمدینژاد و بنیصدر مفصلترین واکنش را روزنامه «ایران» از خود نشان داد. ارگان دولت با انتشار گزارشی با عنوان «پروژه بنیصدریزاسیون احمدینژاد از کجا آغاز شد» به گمانهزنی درباره «فرد پشت صحنهای» پرداخت که این پروژه را کلید زده است. گمانهزنی که یکبار دیگر بر پایه ایده تعارض جریان دولت با هاشمی رغم خورد و ارگان مطبوعاتی دولت مدعی شد این رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام است که با 92 بار مقایسه احمدینژاد و بنیصدر در سخنانی که از 23 خرداد 89 تا اول آبان 91 بیان کرده این پروژه را کلید زده است. ادعایی که با توجه به طیفبندی کاملا متفاوت بیانکنندگان این مقایسه از پاییز سال 88 به این سو سختباور مینماید. آنچه از سوی حامیان دولت با عنوان پروژه «بنیصدریزاسیون احمدینژاد» یا «عزل پیش از موعد رییسجمهوری» به عنوان مهمترین پروژه مخالفان احمدینژاد معرفی میشود تیر هشداری است که بعید است متوجه شخص محمود احمدینژاد باشد. بلکه این کاندیدای مورد حمایت او است که باید در برابر هشدار و تهدید موجود پشت این مقایسه در پی دفاع باشد.
گزارش خطا
0 پسندیدم
ارسال نظر
اخبار روز
خبرنامه