معمای عجیب رابطه مشایی و احمدی نژاد
اما آنچه که مسلم است این است که بسیاری از این انتقادات مورد قبول رئیس جمهور نیست و او همچنان از رئیس دفتر و یار نزدیکش حمایت می کند .
در همین زمینه منصور ملکی دانشجوی اقتصادی در انگلستان در سایت نزدیک به احمد توکلی از یک معمای عجیب در این باره سخن به میان آورده و نوشته است :
یک معمای عجیب در ذهنمان شکل گرفته که چرا آقای احمدی نژاد بعضا" علاقه وافری به استفاده از افراد پرحاشیه دارند؟
در این فتنه ها و آشوب های دشمن شاد کن، بعضا رفتارهایی از دوستان می بینیم که درد زمانه را دو چندان می کند و با خود می گویم، روزگاری را سپری می کنیم که هم از منافق و فتنه گر باید بکشیم و هم از دوستانی که هر از چندی خون به دل می کنند.
غم زمانه خورم یا فراق یار کشم ... به طاقتی که ندارم کدام بار کشم
درحالی که جریان فتنه در حدی که توان داشت کمر به تضعیف نظام بست و اجانب و استکبار و صهیونیست با دل هایی مسرور و لبهایی خندان به تماشای بازیگری ما نشسته اند، برخی دوستان هم با رفتارشان جفا کردند و بر غم جور دشمن افزودند،
گر دوست كند جفا و دشمن هم جور ... پس فرق ميان دوست و دشمن درچيست؟
در اینجا روی سخن با رئیس جمهورمان دکتر احمدی نژاد است. این ملت با رای بالایی که به شما دادند بیش از همه نشان دادند که به ساده زیستی، عدالت گرایی و از همه مهمتر ولایت مداری شما رای دادند. در این چند ماهه برخی انتصاب هایی که جنابعالی انجام داده اید و پافشاری بر دفاع از دوستان نزدیکتان من جمله جناب مشایی، دوستان واقعی انقلاب و ولایت را متحیر و محزون کرده است. واقعا شما در جناب مشایی چه دیده اید که یک هفته حکم ولی امر را بی پاسخ می گذارید؟ آقای مشایی چه تبحری در علوم اسلامی دارد که نظریه پایان دوران اسلام گرایی را مطرح می کنند؟ انگار ایشان با خود عهد کرده هر از چندی خون به دل دوستان و خنده در لب دشمنان قرار دهد. زمانی دوستی با مردم اسرائیل، زمانی نظریات بدیع در مورد اسلام گرایی و اکنون هم مظلوم تر از حضرت نوح (ع) پیدا نکرده اند و مدیریت ایشان را زیر سوال می برند؟ آقای احمدی نژاد، این دوستی که شما سرسختانه از او حمایت می کنید، مگر نه این است که هر از چندی دل دشمن را شاد و دل دوستان را مکدر می کند؟
آن دوست که بي وفاست دشمن به از اوست ... آن نقره که بي بهاست آهن به از اوست
ولی متاسفانه انگار دکتر احمدی نژاد خیل دل سوزان نظام و انقلاب را در دایره دوستان خود نمی بینند و بهایی برای این نقدها قائل نیستند. شاید ایشان هم مسحور حرف ها و اندیشه های این دوستشان شده اند که اینگونه در جواب دل سوزان خود می گویند:
آن دوست که من دارم وآن یار که من دانم ... شیرین دهنی دارد دور از لب و دندانم
به فرض هم اگر شما برخی منتقدین خود را جزء دوستانتان محسوب نمی کنید لااقل باور کنید که این نقد ها از سر دلسوزی و اصلاح است.
دشمن دانا که غــم جـان بــود ... بهتــر از آن دوست که نادان بـود
جناب آقای احمدی نژاد، آنها که از روی دلسوزی بعضا نقدهایی به اینگونه تصمیمات و جانب داری های جنابعالی دارند دوستان واقعی شما و دلسوزان نظامند پس چرا شما هم از سر دوستی اندکی به دل نگرانی ها و نصیحت هایشان نمی اندیشید؟
ما در تو به چشم دوستي مي بينيم ...اي دوست مبين به چشم دشمن ما را
یک معمای عجیب در ذهنمان شکل گرفته که چرا آقای احمدی نژاد بعضا علاقه وافری به استفاده از کسانی دارند که پرحاشیه و مساله دارند. همه فکر می کردیم که اینگونه انتصاب ها در حد افرادی مانند مرحوم کردان، جناب رحیمی و مشایی خواهد ماند که به ناگاه جناب مرتضوی هم که در حوادث کهریزک باید پاسخگو باشند به یک مسئولیت دولتی منصوب می شوند! جناب آقای احمدی نژاد، زمان های مسئولیت به سرعت سپری می شود و آنچه می ماند سوابق و رفتارهای ماست که از ذهن ها پاک نمی شود.
ای کاش این نصایح مولایمان علی (ع) منشور رفتار سیاست مداران در زمینه انتصاب مدیران می شد، حضرت علي (علیه السّلام) در عهدنامه خود به مالك اشتر مي فرمايد:« تو آنان (كارگزاران) را به سابقه اي كه با مردم نيك داشته اند آزمايش كن و بر آن كس اعتماد كن كه ميان همه اثري نيكو به جاي گذاشته و به امانت داري از همه معروفتر است كه اين نوع انتخاب علامت خير خواهي تو براي دين خداست و براي كسي است كه كار را به دست تو سپرده است، ... كارگزاران خود را از اهل تجربه و حيا برگزين، ... كارگزاران خود را از خانواده هاي پاكدامن و از كساني كه سبقت در اسلام دارند برگزين كه از نظر اخلاق بزرگوارترين و از نظر آبرو محفوظ تر و طمع شان كمتر و عاقبت نگري شان فزونتر است، ... بر سر هر يك از كارهايت رئيس و كارداني را بگذار كه بزرگي كار او را خسته نكند و زيادي كار او را پريشان نسازد، ... فردي را انتخاب كن كه به نظرت از ديگران خيرخواه تر و در برابر فرمان پروردگار و رسول خدا و امامت مطيع تر باشد.
از ميان اشخاص پاكترين و بردبارترين را برگزين. كسي كه هنگام خشم صبوري كند و از پذيرفتن عذر خطاكار آرامش يابد. با ضعيفان مهربان و با زورگويان تند و خشن باشد و كسي كه درشتي ديگران او را جا نكند و نرمي و ملاطفت او را نگيرد، ... به رفتار كارگزارانت بينديش و پس از آزمايش آنها را به كارهايي، منصوب كن و به ميل خود و بدون مشورت با ديگران آنها را به كار مگمار. زيرا دنبال هواي نفس رفتن و به راي ديگران توجه نكردن از موارد ظلم و خيانت محسوب مي شود»
گزارش خطا
0 پسندیدم
ارسال نظر
اخبار روز
خبرنامه