آمارهاي خيالي،و تحقير ايرانيان به اسم علم!!++ اعتراض به آمار

با بررسي تعداد كامنت ها و موافقت ها و مخالفت ها درباره اين مطلب چنين به نظر مي رسد كه بيش تر خوانندگان با چنين نظري موافق بوده اند؟ چگونه مي شود مطلبي كه به اين روشني نادرست است را بسياري درست مي پندارند؟

در كشوري كه همواره اتهام اول آن از سوي مخالفانش، نادرستي آمار و ارقام ارايه شده در خصوص پيشرفت ها و فعاليت هاي جمهوري اسلامي است. يك دسته آمار هرگز مورد ترديد قرار نمي گيرد، آنهايي كه مستقيم و غير مستقيم باعث تحقير ايرانيان مي شود و جاي تعجب اين است كه در اين مورد يعني " آزارهای کلامی خیابانی در کشور ما 5 برابر کشورهای اروپایی است " هم گوينده و هم مسئول سايت ظاهرا هر دو به نيت خير خواهي و احتمالا به قصد اصلاح امور اين مطالب را منتشر كرده اند.

همين چند وقت پيش نيز در يكي از سايت ها برخي اقلام مصرفي ايرانيان همچون نمك، شكر و شير و...با ساير كشور ها مقايسه شده و در تمام موارد ايرانيان همچون انسان هاي عقب مانده عصر حجر در مقايسه با جماعت متمدن غربي نشان داده شده بودند و دريغ اين كه آن سايت هم حداقل به عنوان سايت اصول گرا شناخته مي شود! ( يعني حداقل در سطح سياسي با نظام عنادي ندارد)

در ميان اما اشتياق ما به تحقير خود پديده عجيبي است. چرا كه هر كسي در زندگي شخصي خود به دنبال كسب وجهه و عزت نفس براي خود است و از همين رو تلاش مي كنند صورت مثبتي از وضع خويش ارايه كند و نقاط منفي خود را بپوشاند اما در حيرتم چگونه زماني كه پاي هويت جمعي پيش مي آيد هيچ ابايي از خوار و خفيف كردن آن نيست.

همين كه در امكان عمومي و تاكسي و غيره آن زمان كه مي خواهيم خود را تحليل گر عميق اجتماعي نشان دهيم بي هيچ احتياطي مي گويم همه دزدند! ...ميليون دزد! نشان مي دهد كه بايد يك جاي كار بلنگد كه چنين شود بايد حتما جايي اشكالي پيش آمده باشد كه سايت اصول گراي الف كه همواره يكي از انتقاداتش به دولت بيان غير واقع از امور است چنين جمله اي را در ليد سايت بگذارد و حتي اندكي انديشه نكند كه اين گونه بيان امور چگونه غرور ملي را لگد مال مي كند.

مساله بر سر وجود يا عدم وجود تعرض زباني بر عليه زنان در جامعه نيست، بسته به تجربه زندگي جمعي ما در جامعه ايران، ممكن است هر يك از ما شاهد مواردي از تعرض زباني بوده باشيم. بلكه مساله بر سر اين است كه:1- تعداد اين تعرض ها به چه ميزان است؟ و 2- آيا جايي اين تعرض ها ثبت شده است؟ و آيا در كشورهاي ديگر چنين چيزي وجود دارد؟ آنها هم ثبت مي كنند؟ و بعد از اينكه پاسخ همه اين موارد داده شده آنگه ما مي توانيم با استناد به منابع مشخص اين جمله را بيان كنيم كه نسبت ما با ديگران چقدر است؟

در خصوص كشورهاي ديگر به خصوص اروپا من نظري ندارم شايد در آنجا جايي ميزان تعرض زباني به زنان را ثبت مي كند ( بگذريم از اينكه تا چه حد اين مساله قابل ثبت است) اما در خصوص كشور خودم مي دانم كه آخرين آمار فضاهاي فرهنگي(يعني تعداد كتابخانه ها ، مساجد، سينماها و...) براي سال 1388 است يعني حدود سه سال پيش؟!! براي مواردي همچون كتابخانه كه حتما مي دانيد آمار گرفتن از آن تا چه حد آسان است! آمار به 3 سال پيش تعلق دارد.در چنين شرايطي دادن آمار براي تعرض زباني واقعا جسارت مي خواهد!

مگر آنكه گوينده محترم كه به اسم هيات علمي و استاد دانشگاه معرفي شده قصدش اين بوده كه بگويد در جامعه ما اين مساله وجود دارد و حتي تا حد زيادي شايع است و من براي نشان دادن ميزان شيوع از چنين عنواني استفاده كردم.

در پاسخ بايد گفت چه ضرورتي دارد براي اصلاح يك جامعه ابتدا آن جامعه و مردمانش را تحقير كنيم ، بربر نشان دهيم و اعتماد به نفساشان را زايل كنيم و بعد بگويم حال تو اين مشكل را داري! و البته در پايان راه حل عجيب و غريبي بدهيم به نام تصويب قوانين"تصویب قوانین تشدید مجازات آزارهای خیابانی و افرادی که مرتکب این اعمال می‌شوند می‌تواند به عنوان اهرم بازدارنده قانونی مورد استفاده قرار گیرد" البته بايد از ايشان و همه كساني كه همراه وي در تحقير هويت ملي ايرانيان مشاركت كرده اند پرسيد فكر نمي كنيد گشت ارشاد براي اجراي يك نمونه از همان قوانيني كه شما به دنبالش هستيد ايجاد شده است؟! ( راستي شما تا چه حد با آن موافقيد؟)

به راستي چگونه مي شود كه براي خودمان و نزديكان خويش به دنبال حثيت و عزت و آبرو مي گرديم ولي جايي كه حیثیت جمعي و گروهي ما در ميان است بي هيچ انديشه اي زبان باز كرده و در تحقير خويش مي كوشيم.