بورس‌نیوز(بورس‌خبر)، قدیمی ترین پایگاه خبری بازار سرمایه ایران

      
يکشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۳ - ۰۸:۵۹

پارچه‌های کاغذی

کد خبر : ۱۲۴۶۳۳
شرق: بازار پارچه هم مانند تمام کالاهای دیگر از شر محصولات بی‌کیفیت چینی در امان نمانده است؛ پارچه‌هایی که از شدت بی‌کیفیتی به کاغذ شباهت بیشتری دارد. برخی از انواع آن‌که رنگ‌های تیره مثل مشکی و سرمه‌ای دارند؛ آنقدر رنگ می‌دهند که پوست دست و صورت مصرف‌کننده نیز همرنگ پارچه می‌شود. وقتی علت وجود این جنس بنجل در بازار را از مغازه‌داران می‌پرسیم، می‌گویند مصرف‌کنندگان توان خرید پارچه‌های مرغوب را که قیمت‌های بالایی دارد، ندارند و ما برای آنکه بتوانیم پاسخگوی نیاز بازار باشیم ناگزیر هستیم اجناس بی‌کیفیت سفارش دهیم تا به‌دلیل قیمت پایین‌تر قابل فروش بیشتر باشند. البته در این میان از کلاه گشادی که سر مشتری می‌رود، نمی‌توان چشم‌پوشی کرد چراکه در این آشفته‌بازار فروشندگان منافع خود را از جیب مشتریان با هر ترفندی شده تامین می‌کنند. شاید بتوان گفت مقصر اصلی واردکنندگان هستند که جنس درجه سه و چهار سفارش می‌دهند ولی موقع فروش به بازار داخل، این اجناس را به‌عنوان کالای درجه دو به مغازه‌داران می‌فروشند. مشتری هم که فکر می‌کند جنسی با کیفیت و قیمت مناسب خریداری کرده است نهایتا با کالایی یک‌بار مصرف روبه‌رو می‌شود. حجت‌الله عباسیان از فعالان بازار پارچه است و در راسته پارچه‌فروشان مولوی مغازه‌ای دو دهنه دارد. با او در مورد کیفیت و قیمت کالاهای این بازار گفت‌وگو کرده‌ایم.

‌ بحث افزایش قیمت‌ها کمی قدیمی شده و با توجه به ثبات نسبی بازار از اواخر سال پیش به نظر می‌رسد پارچه‌فروشان هم با رشد قیمت زیادی مواجه باشند اما آنچه بیش از هرچیز به‌عنوان مشکل در این بازار خودنمایی می‌کند کیفیت محصولات عرضه‌شده است. چرا اینقدر کیفیت‌ها افت کرده است؟
دلیل آن است که حجم قابل‌توجهی از کالاهای چینی که کیفیت بسیار پایینی دارد وارد بازار شده است. البته تقصیر واردکننده‌هاست که جنس‌های درجه دو و سه را به اسم درجه یک عرضه می‌کنند که از کیفیت خوبی برخوردار نیست. همین مساله باعث نگرانی ارباب رجوع و مشتری‌ها شده و بر میزان فروش ما نیز اثر گذاشته است. دلیل ورود اجناس چینی هم بالا بودن قیمت پارچه‌های مرغوب‌ و پایین آمدن قدرت خرید مصرف‌کنندگان است. گرانی جنس نیز به‌دلیل افزایش قیمت دلار است و مشتری طبعا توان خرید ندارد. در حال حاضر در بازار تهران هر بار که ما برای خرید اجناس می‌رویم، مشاهده می‌کنیم ۱۰ مغازه در این صنف کم شده است؛ یا شغل‌شان را عوض کرده‌اند و به شغل‌های دیگر روی آورده‌اند.
‌ به‌سراغ هر صنفی می‌رویم، می‌گویند تمایل به تغییر شغل دارند. چه شغلی آنقدر صرفه اقتصادی دارد که تمام صاحبان مشاغل می‌خواهند به سمت آن بروند؟
واقعیت را بخواهید در شرایط امروز اقتصاد ایران نمی‌توان شغلی را نام برد که سودآوری مناسب و قابل‌قبولی داشته باشد بنابراین آن دسته از افراد که مغازه‌هایشان را تعطیل می‌کنند اغلب به سایر کشورها برای یافتن شغلی مناسب و زندگی بهتر مهاجرت می‌کنند.
‌ پارچه یکی از ملزومات زندگی بشر است. به نظر نمی‌رسد بازار این کالا هیچ گاه راکد شود.
اتفاقا این بازار هم در رکود و یکی از علل آن گرانی دستمزد خیاطان است. مردم راغب نیستند برای دوخت لباس پارچه بخرند. مشتریان ترجیح می‌دهند لباس‌های آماده وارداتی که اغلب چینی و ارزان هستند، خریداری کنند. در حال حاضر نیز پارچه‌فروش‌ها مقدار پارچه‌ها را در مغازه کم می‌کنند و به سمت پارچه‌هایی مثل ملافه، روتختی، پتو و روفرشی که سودش هم خیلی کم است؛ می‌روند. مجبوریم به همین مقدار قناعت کنیم؛ با این شرایط اقساط هم می‌دهیم که واقعا دیگر سودی برایمان نمی‌ماند.
‌ وضعیت مالیات و سایر هزینه‌های صنف چیست؟
اساسی‌ترین مشکل ما با ادارات دولتی، اداره دارایی است که مالیات‌های سنگین و نرخ‌های نجومی به ما می‌دهند و کاملا غیرکارشناسی عمل می‌کنند. به‌دلیل سنگین‌شدن مالیات‌ها و افزایش آن به دو تا سه برابر، برخی از همکاران تصمیم به جمع‌کردن مغازه خود گرفته‌اند. نبود افراد کارشناس و متخصص در دو اداره دارایی و بازرگانی باعث بروز مشکلات زیادی برای ما پارچه‌فروشان شده است. افراد غیرمتخصص در اداره بازرگانی و در قسمت تعزیرات که از قیمت‌ها خبر ندارند، باعث شده‌اند قیمت‌گذاری برای ما کاملا سخت و غیرممکن شود. یکی دیگر از مشکلات عمده پارچه‌فروش‌ها نقد کارکردن با تاجر است. قبلا به‌صورت چک‌های مدت‌دار کار می‌شد ولی در حال حاضر به‌دلیل بالا و پایین‌شدن ارز، تاجران تمامی اجناس خود را نقد به فروش می‌رسانند و ما مجبور به خرید نقد هستیم که تا حدودی این کار باعث کم‌شدن پارچه‌های مرغوب در بازار شده است. مسیر کار ما به این صورت است که از تولید‌کننده شروع می‌شود و به تاجر می‌رسد. تاجر هم چون توان فروش محصولات خود را به صورت جزء‌به‌جزء ندارد؛ به بنکدار و از بنکدار هم این اجناس به پارچه‌فروش‌ها که ما باشیم بنکدار می‌رسد. ما به صورت جزءجزء به فروش می‌رسانیم؛ اما به دلیل نوسان قیمت ارز، مراحل از تولید‌کننده تا تاجر و از تاجر مستقیم به بازار ختم می‌شود که خود باعث افزایش قیمت پارچه‌می‌شود.

اشتراک گذاری :
گزارش خطا
ارسال نظر