نحوه استفاده از کریپتو برای هج معاملات فارکس
به گزارش بورس نیوز، طبق آمار نهادهای نظارتی بینالمللی، به طور میانگین دو نفر از هر سه معاملهگر در فارکس بعد از ورود به معاملات متضرر میشوند. این آمار نشان میدهد که مشکل اصلی بسیاری از فعالان این بازار صرفا پیشبینی اشتباه نیست، بلکه نبود ابزارها و استراتژیهای محافظتی موثر است.
بازار فارکس به شدت تحت تاثیر اخبار اقتصادی، تغییرات نرخ بهره و تصمیمات غیرمنتظره بانکهای مرکزی قرار دارد. در چنین شرایطی، مدیریت نوسانات برای معاملهگران، بدون داشتن برنامهای مشخص برای کنترل ریسک، امری دشوار خواهد بود.
در این میان، استفاده از هج کردن (Hedging) بهعنوان یکی از روشهای شناختهشده کاهش ریسک، مورد توجه قرار گرفته است. هج کردن به معنای حذف کامل ریسک نیست، بلکه ابزاری برای محدود کردن آسیبهای احتمالی در زمان نوسانات شدید بازار به شمار میآید. در سالهای اخیر، برخی معاملهگران از داراییهای دیجیتال برای تسهیل اجرای این استراتژی بهره بردهاند.
در میان داراییهای دیجیتال، استیبلکوینها بهدلیل ثبات نسبی قیمت، گزینهای مناسبتر برای کاربران محسوب میشوند. به همین دلیل، خرید تتر (USDT) در کنار معاملات فارکس، رویکردی محافظهکارانه و در عین حال موثر تلقی میشود. هدف اصلی از این اقدام، حفظ ارزش دلاری بخشی از سرمایه در شرایط بیثبات بازار است.
تتر چگونه میتواند ریسک معاملات فارکس را کاهش دهد؟
برای درک بهتر کاهش ریسک با استیبل کوینهایی مانند تتر، فرض کنید یک معاملهگر موقعیتی باز در بازار فارکس دارد. در صورت انتشار خبری غیرمنتظره، امکان نوسان شدید در قیمتها وجود دارد. اگر کل سرمایه در حساب معاملاتی باقی بماند، ریسک ضرر افزایش مییابد؛ در این موقعیتها با انتقال بخشی از سرمایه به تتر، میتوان ارزش دلاری آن بخش را تا حد زیادی حفظ کرد. این اقدام نوعی کاهش ریسک در معرض قراردادن سرمایه معاملاتی بهشمار میرود. اگرچه این روش هج مستقیم محسوب نمیشود، اما میتواند بهعنوان یک سپر اولیه و قابل اجرا برای معاملهگران مبتدی ایفای نقش کند.
سادهترین روش هج معاملات فارکس با کریپتو بهصورت مرحلهبهمرحله
هج معاملات در بازار فارکس با کریپتو را میتوان در ۵ مرحله خلاصه کرد؛ که در ادامه اشاره میشود:

در مرحله اول میزان ریسک هر معامله مشخص میشود. معاملهگر تعیین میکند در صورت حرکت بازار خلاف انتظار، چه میزان ضرر از نظر وی قابل پذیرش است. این مقدار معمولا بهصورت درصدی از کل سرمایه در نظر گرفته میشود.
مرحله دوم: باید حد ضرر (Stop Loss) پیش از ورود به بازار تنظیم شود تا در صورت رسیدن قیمت به آن سطح، معامله بسته شود. این کار از بزرگ شدن زیان جلوگیری میکند.
مرحله سوم: تعیین سهم هج از سرمایه است. معاملهگر تصمیم میگیرد چه بخشی از سرمایه، مثلا ۱۰ تا ۳۰ درصد، به ابزار هج اختصاص یابد. این تقسیمبندی باعث حفظ تعادل بین معامله فعال و محافظت از سرمایه میشود.
مرحله چهارم: سهم مشخصشده به تتر تبدیل میشود. به عبارت دیگر، بخشی از سرمایه به شکل تتر نگهداری میشود تا ارزش دلاری آن در دوره نوسانات پایدارتر باقی بماند.
مرحله پنجم: زمان بازگشت سرمایه از قبل مشخص میشود؛ یعنی معاملهگر تعیین میکند چه زمانی تتر دوباره وارد معاملات فارکس شود. این زمان میتواند پایان نوسانات خبری یا بازگشت قیمت به محدوده تحلیلی باشد.
این مراحل ساده باعث میشود هج برای معاملهگر به یک ابزار واقعی و قابل استفاده تبدیل شود.
هج کردن با کریپتو؛ محافظتی هوشمندانه یا حس امنیتِ کاذب؟
یکی از اشتباهات رایج معاملهگران، تصور دستیابی به سود از طریق هج کردن است. در حالیکه هدف اصلی هج، نه افزایش بازدهی بلکه کاهش ریسک سرمایهگذاری است. نادیده گرفتن این موضوع میتواند به تصمیمگیریهای احساسی و ناپایدار منجر شود.
اشتباه دیگر، انتقال کامل سرمایه به بازار ارزهای دیجیتال در شرایط ناپایدار بازار فارکس است. این اقدام ممکن است موجب از دست رفتن فرصتهای معاملاتی شود و ساختار سرمایهگذاری را بههم بزند. هج موثر زمانی اتفاق میافتد که بر پایه یک برنامه منطقی برای تقسیم سرمایه طراحی شده باشد.
برای بهرهمندی صحیح از ارز دیجیتال در کنار معاملات فارکس، رعایت چند اصل اساسی ضروری است:
بخشی از سرمایه باید در بازار فارکس فعال باقی بماند.
بخش کوچکی از سرمایه به داراییهای باثبات مانند تتر منتقل شود.
هدف اصلی، حفظ ارزش سرمایه در بازههای زمانی پرنوسان باشد.
برای معاملهگران تازهکار، استفاده از ابزارهای ساده اهمیت بیشتری دارد. به همین دلیل، انتخاب تتر بهجای ارزهای دیجیتال پرنوسان مانند بیتکوین یا اتریوم توصیه میشود. این انتخاب به معاملهگر کمک میکند تا تمرکز خود را بر یادگیری منطق بازار و مهارتهای مدیریت ریسک حفظ کند.
در نهایت، ترکیب آگاهانه بازار فارکس و ارزهای دیجیتال تنها زمانی اثربخش خواهد بود که با آموزش مستمر و کنترل احساسات همراه باشد. هج کردن با رمزارزها یک مهارت تدریجی است که با تجربه توسعه مییابد و مسیر آغاز آن، با تصمیمهایی ساده، اما دقیق و هوشمندانه شکل میگیرد.
