گری سیمور:دیدار ایران با وندی شرمن پیشرفت بسیار مهمی است
"تایم" در مصاحبهای با «گری سیمور» که تا ماه ژانویه هماهنگکننده کاخ سفید در امور کنترل سلاح و تسلیحات کشتار جمعی بوده و نقش برجستهای در زمینه پرونده هستهای ایران داشته است به بررسی نشست ژنو پرداخت.
به گزارش سرویس بین الملل سایت خبری تیک Tik.ir، متن این گفتگو که پیش از مذاکرات صورت گرفته، در پی می آید:
-«گَری» ، موضوع اصلی این مذاکرات چیست؟
تنها مسئله مهم آن است که ایران بخواهد محدودیتهای مربوط به ظرفیت کلّی غنیسازی خود را بپذیرد: محدودیتهای که بر اساس تعداد سانتریفیوژها، نوع سانتریفیوژها، تعداد محلهای غنیسازی و ذخایر مواد غنیشده موجود در نزد آنها تعریف میشود.
هدف این محدودیتها جلوگیری از غنیسازی سریع حجم بالایی از اورانیوم از سوی ایران است. اگر ایرانیان تأسیسات غنیسازی سطح صنعتی را با دههها هزار دستگاه سانتریفیوژ برای غنیسازی اورانیوم با درجه پایین داشته باشند، تقریباً به سرعت میتوانند این تأسیسات را تغییر داده و حجم بالایی از اورانیوم تسلیحاتی را تولید کنند؛ و این «گریز» نامیده میشود.
آمریکا تلاش خواهد کرد که تحریمهای اقتصادی خود را به عنوان موانع فیزیکی برنامه هستهای ایران بردارد و ایران تلاش خواهد کرد که از شر تحریمها خلاص شود و تا حد ممکن محدودیتهای کمتری داشته باشد. اما بدون ارائه نوعی محدودیت در زمینه ظرفیت برنامه ایران، هرگونه پیشنهاد ایران جدی گرفته نخواهد شد.
- در ژنو چه اتفاقی خواهد افتاد؟ ما را به فضای اتاق مذاکره ببرید.
ما یک جلسه عمومی با حضور تمام هیئتها بر سر یک میز خواهیم داشت. انتظار آن است که ایرانیان با پیشنهادی جدید به این نشست بیایند. همه گوش میدهند و سؤالات و بحثهایی مطرح خواهد شد. سپس معمولاً وقفهای برای نهار صورت میگیرد و احتمالاً فرصتی برای نشستهای دوجانبه دست میدهد. تنها راه مذاکره دیدار دوجانبه است –شما نمیتوانید با هفت گروه دور یک میز مذاکره کنید.
- اگر ایرانیان نشستی خصوصی با آمریکائیان داشته باشند چه معنایی خواهد داشت؟
این نشان میدهد که آنها مذاکرات را جدی گرفتهاند. از 2009 ایرانیان کاملاً از نشست دوجانبه با آمریکائیان امتناع کردهاند. ما بارها و بارها تلاش کردهایم و آنها همیشه امتناع کرده و گفتهاند که اجازه این کار را ندارند. اگر «ظریف» یا هیئت وی اجازه نشست با رئیس هیئت آمریکائی (معاون وزیر امور خارجه در امور سیاسی) «وندی شرمن» را داشته باشند، پیشرفت بسیار مهمی خواهد بود.
- آیا به رسیدن به توافق امیدوارید؟
به گمان من بحثهای در تهران بین کسانی که فکر میکنند باید پیشنهادی واقعاً شگرف و جالب ارائه دهند، و هر امتیازی که ایران ارائه دهد، آمریکا آن را گرفته و درخواست امتیازات بیشتری را میکند، در جریان است.
به اعتقاد من پیشنهادی که آنها در ژنو ارائه میدهند کاملاً متعادل خواهد بود –این پیشنهاد از آنچه ما پیشرفتی نمایشی میدانیم بسیار دور است. اما به گمان من این پیشنهاد نیز برای ما کافی است تا نشستی دیگر را برنامهریزی کنیم.
- آیا شکی دارید که ایران به دنبال بمب اتمی است؟
در مورد مقاصد ایران نوعی ابهام وجود دارد. تقریباً تمام کشورهای درگیر این پرونده معتقدند که ایران حداقل در حد اندک به دنبال ظرفیت هستهای تسلیحاتی است –که گزینهای برای تولید سلاح اتمی است. اما اینکه آنها تصمیم گرفتهاند زمانی که بتوانند از مجازاتهای بعدی طفره بروند سلاح اتمی تولید کنند جای بحث دارد.
موضع شخصی من آن است که اگر آنها فکر کنند میتوانند بدون مجازات سلاح هستهای تولید کنند، چنین کاری را خواهند کرد و آنچه تاکنون آنها را از این هدف دور کرده ترس از حمله آمریکا است!
- اسرائیل عضو مذاکرات نیست، اما واضح است که بازیگری مهم است. نقش اسرائیل در این میان چیست؟
آمریکا همیشه اسرائیل و دیگر کشورهای دارای منافع مرتبط، از جمله کشورهای عربی را در جریان دقیق این مذاکرات قرار داده است. این شامل مشاورههای قبل و بعد از مذاکرات در مورد روشها و اصل این مذاکرات است. در پایان ما باید به توافقی برسیم که نه تنها برای ما، بلکه برای شرکایمان هم قابل قبول باشد.
- فرض کنید در ماههای آینده به توافق برسیم. بعد چه میشود؟
سپس به سؤال توالی میرسیم: اولین گام را چه کسی بردارد؟ روند معمول در چنین شرایطی رویکردی قدم به قدم و مرحلهای است. اعتماد اندکی بین دو طرف هست و هیچ یک نمیخواهد برگ برنده خود را از دست بدهد.
- دشوارترین بخش دستیابی به توافق کدام بخش خواهد بود؟
بین آمریکا و ایران نوعی درگیری اساسی بر سر منافع ملّی وجود دارد. آنها میخواهند توانمندی تولید سلاح هستهای داشته باشند. ما نتوانستهایم آنها را متقاعد کنیم که گزینه داشتن سلاح هستهای ایده خوبی نیست. آنها برای چند دهه عمیقاً به تولید سلاح متعهد بودهاند. بهترین کاری که میتوانیم بکنیم فشار قهری است.
همچنین ما باید بدانیم که ممکن است در نهایت توافق موقتی باشد –آخرین توافق با اروپا، که ایران پذیرفته بود بین سالهای 2003 تا 2005 غنیسازی اورانیوم را معلق کند، چنین بود.
بنابراین مردم نباید هیچگونه معاهدهای را به عنوان توافقی جامع بدانند که همین الآن و برای همیشه به این مشکل خاتمه دهد.
گزارش خطا
0 پسندیدم
ارسال نظر
اخبار روز
خبرنامه