سرمایه گذاران سال 86 محکوم به برد در سال 87 شدند ؛ سال نو مبارک

{mosimage}بازار سرمایه کشور، فعالان و سهامداران بورس و مدیران شرکتهای سرمایه گذاری و فعال بورس در حالی آخرین معاملات و داد و ستد های خود را در سال 86 به پایان می برند که در این مدت یکسال شاهد اتفاقات خوشایند و ناخوشایندی به تبع برخی اخبار و اقدامات داخلی و خارجی بودند.

بنا بر گزارش بورس نیوز شاید موتور محرک شاخص های بورس در این مدت سهام شرکت های دولتی واگذار شده در راستای اصل 44 باشد که بسته به نوع صنعت شرکت مذکور تا حدودی توانست در روز های عرضه اولیه جو پیرامونی آن صنایع را مثبت نگه دارد.

در سال 86 سازمان بورس و شرکت بورس توانستند با تلاشها و کوششهای خود برای حل برخی از مشکلات تا اندازه ای موثر بوده و کارنامه نسبتاً قابل قبولی را از خود بر جای گذارند اما در این مدت شاید این سازمان خصوصی سازی بود که با واگذاری های نه چندان برنامه ریزی شده خود خصوصاً در اوایل سال نتوانست کارنامه قابل قبولی را از خود بر جای گذارد.

در معاملات ابتدای سال 86 بورس اوراق بهادار تهران تا پایان معاملات روز گذشته که در مجموع 237 روز کاری را شامل می شود تعداد 17 هزار و 770 میلیون سهم و حق تقدم در بازار سرمایه داد و ستد شد که با احتساب تعداد چهار هزار و 770 میلیون سهم داد و ستد شده مربوط به سهام عدالت، ارزش کل معاملات رقمی بالغ بر 70 هزار و 185 میلیارد ریال بوده است که نشان از افزایش 29 درصدی ارزش معاملات دارد.

پایه های توسعه و رشد بازار سرمایه با ورود 9 شرکت بزرگ دولتی و عرضه آنها در بورس در سال 86 نهاده شد هر چند که در این سال حرف و حدیث هایی بر سر ناعادلانه بودن قیمت برخی از سهام شرکتهای دولتی واگذار شده وجود داشت ولی به هر حال ورود این شرکتها به بورس سبب رشد 16 درصدی ارزش جاری بازار نسبت به سال 85 شد.

فعالین بورس اوراق بهادار کشور از ابتدای سال 86 تا روز گذشته 273 روز کاری را پشت سر گذاشته اند که از این مدت تنها 137 روز کاری را شاخص های بورس با افزایش پشت سر گذاشته و مثبت بوده اند و گردش سهام در این مدت 2/15 درصد بود که با دیگر بورس های کشورهای پیشرفته تفاوت فاحشی دارد.

شاید در مدت یاد شده یکی از تاثیرگذارترین مسایل بر روی حرکت شاخص ها خبرهای مختلف رسیده بر سر پرونده صلح آمیز هسته ای کشورمان در شورای امنیت بود که سرانجام با موفقیت قاطع کشورمان به پایان رسید هر چند که بازار سرمایه به سبب دخالت های بی جا و غیر منصفانه برخی کشور ها و در رأس آنها آمریکا واکنش زیاد مثبتی را از خود نشان نداد و همچنان دست به عصا حرکت کردن را در پیش گرفت اما مسئولین سازمان بورس و اقتصادی کشور در جهت بازگرداندن اعتماد و اطمینان به بورس دست به اقدامات مهم و تاثیرگذاری زدند که از جمله آنها می توان به کاهش حجم مبنای شرکت های بورسی، اجرای دستورالعمل رفع گره های معاملاتی، افزایش حداقل سفارش برای شرکت های بزرگ اشاره کرد که تا اندازه ای هم موثر بود.

با توجه به مطالب گفته شده اگر چه سازمان بورس و شرکت بورس توان خود را برای حفظ شاخص بورس و کارا بودن آن به کار بستند اما با این حال شاخص برای مدتی چهار رقمی شد تا نشان دهد تلاش های مسئولین کافی نبوده و پارامتر های دیگری نیز وجود دارند که هنوز در بازار سرمایه جایی ندارند و باید از آنها استفاده کرد و همین نادیده ها بودند که باعث شدند بازار سرمایه ما در سال 86 تنها 15 درصد بازدهی داشته باشد که این نیز در مقایسه با دیگر کشور های پیشرفته تفاوت قابل توجهی را نشان می دهد در حالی بازارهای موازی با بازار سرمایه با رشدهای نجومی خود توانستند علاوه بر سود رسانی به فعالان خود آه حسرت را بر دل سرمایه گذاران بورس گذارند و همین امر خود تابلوی ورود ممنوعی بود که جلوی ورود نقدینگی جدید و سرمایه گذار جدید را به بازار سرمایه گرفت.

با نگاهی کلی به 305 شرکت فعال در بورس کشور در سال 86 متاسفانه تنها 167 شرکت با بازدهی مثبت همراه بودند که بازدهی این شرکتها نیز با توجه به وضعیت نامناسب بورس مثبت به نظر می رسند چراکه در میان این شرکتها تنها شرکتهایی همچون ماشین آلات تراکتورسازی با 375 درصد و یا بوتان با 344 درصد و نیز ایتالران با 378 درصد توانستند سود قابل توجهی را نسیب سهامداران هر چند اندک خود نمایند زیرا این شرکتها به علت عدم حضور سهامدار خرد زیاد در بین سهامداران خود در کانون توجه سرمایه گذاران قرار نداشتند.

اما نکته قابل توجه در بین شرکتهای سود ده بورس در سال 86 حضور تنها 2 شرکت از 9 شرکت بزرگ دولتی واگذار شده در راستای اجرای اصل 44 می باشد که بازدهی این دو شرکت نیز کمتر از 50 درصد می باشد.

از سوی دیگر 130 شرکت نیز در لیست زیان ده ترین سهام شرکتهای بورسی قرار گرفتند که در اینجا نیز نکته قابل توجهی وجود دارد و آن حضور لیدرهای سابق بورس در بین زیان ده ترین سهام شرکتهای بورسی می باشد چراکه توسعه معادن روی 11254 ریالی در فروردین 86 امروز به سهمی با قیمت 2210 ریالی مبدل شده ویا فرآوری مواد معدنی ایران که در اردیبهشت امسال 34850 ریال قیمت داشت امروز تنها به 1666 ریال با احتساب 200 درصد افزایش سرمایه و سود تقسیم شده در مجمع رسیده است و این که چرا لیدرهای گذشته به قعرنشینان حال حاضر تبدیل شده اند خود جای تامل دارد؟

حال با توجه به این تفاسیر شاید بزرگترین شاهکار را سازمان خصوصی سازی انجام داده باشد چراکه این سازمان در چنین بازار کم عمق و کم بازدهی توانسته است در مدت کوتاهی به راحتی بلوک 20 درصدی سهام ملی مس و 4 بلوک 5درصدی سهام فولاد مبارکه را در بورس به فروش رساند و از محل فروش بلوک ملی مس یک هزار و 18 میلیارد تومان و از محل فروش بلوک های فولاد یک هزار و 232 میلیارد تومان نقدینگی بدست آورد.

به هر حال با نگاهی کلی می توان دریافت بازار سرمایه درمقایسه با سال ماقبل خود ( سال 85) ضعیف تر عمل کرده است. اگر چه در سال 86 فعالیت های مهم و قابل قبولی در بازار سرمایه از جمله خصوصی سازی اتفاق افتاده است ولی آنچه که برای سهامداران مهم و حائز اهمیت است کاهش حدوداً 12 درصدی بازدهی سهام شرکت ها نسبت به سال 85 است.

اما نقطه روشن و امیدوار کننده بورس برای سال آینده ( سال 87) طرح ها و برنامه های در دست اجرای سازمان بورس و شرکت بورس می باشد که با اجرایی شدن آنها نقطه عطفی در بازار سرمایه ایجاد خواهد شد که از جمله آنها می توان به حضور شرکتهای تامین سرمایه، صندوق های سرمایه گذاری، افزایش دامنه نوسان از 2 به 3 درصد و راه اندازی نرم افزار معاملاتی جدید( اتوس) اشاره کرد که باعث شده فعالان و سرمایه گذاران بورس سال 87 را سالی رویایی و تداعی کننده سالهای قدیم و خوش بورس عنوان کنند.

از سوی دیگر قیمت اغلب سهام شرکتهای بورسی با توجه به طرح های در دست اجرای شرکت ها و افزایش سود در حال حاضر پایین تر از قیمت کف می باشند و به نوعی فنری فشرده می باشند که برخی عوامل داخلی و خارجی سبب کوچک شدن اجباری آنها شده و این شرکتها آماده رها شدن و آزاد کردن انرژی و پتانسیل خود می باشند که تحقق این امر درنیمه اول سال آینده بعید نیست.

در آخر این گزارش تنها یک نکته می تواند نتیجه گیریی باشد بر مطالب آورده شده و آن محکومیت سرمایه گذاران سال 86 بورس به دریافت سود در سال 87 می باشد.