کشف عجیبترین مزایده خودرویی کشور؛ از ۲۰۶ یک میلیونی تا رانا منهدم شده +تصاویر
ضلع شمالی اتوبان تهران کرج جنب پارک چیتگر، چند خیابان اصلی و فرعی را که رد میکردید انتهای یک کوچه، پارکینگ خودروهای خاص ایران خودرو خودنمایی میکرد. خودروهایی که برخلاف تمام دنیا خاص بودنشان به خاطر داشتن آپشنهای اضافی نبود بلکه به خاطر کم داشتن آپشنها لقب "خاص" را به خود اختصاص داده بودند. خودروهایی که خود ایران خودرو بر روی آنها نام خودروهای کارشناسی، معیوب و یا مستعمل شرکت ایران خودرو را قرار داده بود.
وارد پارکینگ ایران خودرو که میشدید باید در ابتدا ۳ هزار تومان بابت دریافت قبض مزایده پرداخت میکردید؛ قبضی که در آن شرایط مزایده در ۳۳ بند به طور کامل در اختیار متقاضیان قرار میگرفت. بندهایی که بیشتر به نفع مزایده گزار که شرکت خدمات صنعتی ایران خودرو (ایسیکو) بود نوشته شده بود.
در یکی از بندهای قبض مزایده تاکید شده بود که برای هر خودرویی که پیشنهاد میشود باید مبلغ ۱ میلیون تومان به حساب شرکت ایسیکو واریز شود که در صورت عدم برنده شده مزایده، این مبلغ به پیشنهاد دهنده بازگردانده میشود.
اما چند بند از این مزایده قدری عجیب به نظر میرسید، مثلا در یکی از بندها تاکید شده بود که «مزایده گزار هیچگونه تعهدی در خصوص تامین کسری قطعات و لوازم خودروهای موضوع مزایده نداشته و صرفا عیوب فنی مشاهده شده را در فرمهای الصاقی زیر شیشه خودرو اطلاع رسانی نموده»، بنابر این مزایده گزار در مورد سایر عیوب احتمالی خودرو هیچ گونه مسئولیتی ندارد. البته این راهم اضافه کنید که درب عمده خودروهای مذکور قفل بود، یعنی نمیتوانستید بفهمید این خودروها عیب دیگری دارد یا نه!
و یا در بند دیگری آمده است که زمان تحویل خودرو به برنده ۶۰ روز کاری پس از واریز وجه مابه التفاوت خواهد بود و چنانچه به هر دلیل از سوی شرکت ایسیکو، واگذاری با تاخیر انجام شود هیچگونه سودی بابت تاخیر به برنده مزایده تعلق نخواهد گرفت.
شاید در شرایط عادی هیچ کدام از بندهای این مزایده به نفع خریدار نبوده و کمتر کسی حاضر به ورود به اینچنین مزایدهای بود، اما با توجه به وضعیت نابسامان خودرو و قیمت ها، برخی اشتیاق خاصی برای این مزایده داشتند.
با ورود به پارکینگ خودروها با صحنههای جالبی روبری میشدید. خودروهایی که برخی از نظر ظاهری سالم بوده، اما مشکل موتوری داشتند و خودروهایی که موتور سالم، اما بدنه تصادفی آنها از دهها متر آنطرفتر مشخص بود.
برخی از خودروها نیز دچار آتش سوزی یا تصادفهای شدید شده بودند و اولین چیزی که به ذهن میرساندند این بود که چطور با خودروها داخل کارخانه رفتار و رانندگی میشود که برخی از خودروهای صفر کیلومتر حدودا از از وسط به دو نیم تقسیم شده اند؟!
گفتگو با برخی خریدارها نیز خالی از لطف نبود. پیرمردی که به همراه خانواده اش در پارکینگ میچرخید به خبرنگار صبحانه میگفت: بعید میدانم اطلاع رسانی عمومی برای این مزایده صورت گرفته باشد ما دنبال خرید یک خودرو کارکرده بودیم که از طریق یکی از بستگان که کارمند ایران خودرو است از این مزایده مطلع شدیم.
جوان دیگری مدعی بود که من کارمند ایران خودرو است و تا به حال چند بار در مزایدههای مختلف ایران خودرو شرکت کرده، وی میگفت:، اما با اینکه بعضا قیمتهای بالایی هم داده ام برنده نشده ام. به نظر میرسد خیلیها شانس برنده شدن خودروهای مناسب را ندارند، چون در برگه هم اعلام شده حتی اگر برنده هم شوید و شرکت تصمیم بگیرد خودرو را به شما ندهد حق اعتراض ندارید.
جوان دیگری به گفتگوی ما اضافه میشود و میگوید: من یکبار در مزایده برنده شدم. اول خوشحال بودم، چون به قیمت مناسبی خودرو را بردم، اما به دلیل آنکه به هنگام مشاهده خودرو در پارکینک تنها عیبهایی که کارشناس گذاشته را به شما میگویند و اجازه نمیدهند که بقیه ماشین را به طور کامل تست کنی مجبور شدم کلی خرج موتور ماشین کرده و عملا ضرر کردم. در پارکینک درهای خودرو را قفل میکنند و اجازه نمیدهند که شما از اشکالات دیگر خودرو مطلع شوید و حق اعتراض هم ندارید.
در حالی که مزایده باید طوری باشد که شما از جنسی که میخواهید خریداری کنید و قیمت پیشنهاد میدهید باید اطلاعات کامل داشته باشید. از سوی دیگر هزینههای پارکینگ و به نام زدن خودرو نیز به عهده شما است و بسیاری از این خودروها هم به خاطر ماندن طولانی در پارکینگ، لاستیک و باطری ندارند.
وی ادامه میدهد: در حال حاضر شما وقتی خودرویی که پولش را کامل پرداخت کرده اید و اسم صفر کیلومتر دارد و دارای کارت گارانتی است از کارخانه تحویل میگرید کلی اشکالات ریز و درشت دارد چه برسد به این مزایده ایها که هندوانه در بسته است و خودشان هم اعلام میکنند که خودرو مشکل دارد و کاملا شانسی است.
در سمت دیگر پارکینک خودروهای استفاده شده و مدل پایین که برخی افراد حاضر معتقدند در خود کارخانه از آنها استفاده میشده و همچنین خودروهای سوخته قرار گرفته اند.
فردی که به نظر میرسد کاملا در این امر حرفهای است و با تجهیزات کامل برای خرید خودروها آمده میگوید: شرکتهای خودرو ساز ایرانی ضرر نمیکنند و از هر چیزی کره میگیرند. شما نگاه کنید این خودروها را چند سال در کارخانه استفاده کرده اند، برخی کارگرها هم که، چون ماشین خودشان نیست به اندازه کافی دلشان نمیسوزد، پدر ماشین را در آورده اند آخر سر هم آورده اند به همین شکل و بدون اجازه تست به شما میفروشند.
ظاهرا ماشینهای دیگر هم که تصادف کرده اند یکبار خسارتشان را از کارگری که مسبب تصادف بوده گرفته اند یکبار هم به شما میفروشند به هر حال ضرر نمیکنند. "
از خودروهای کاملا سوخته تا سقوط اجسام سنگین روی اتومبیلهای صفر!
وی ادامه میدهد: حتی خودروهای سوخته کارخانه را هم میفروشند؛ خودروهایی که شاید اگر در مزایده برنده شوی پول آهنش را هم در نیاورید و ضمنا مشخص نیست چگونه این خودروها در کارخانه مجهزی، چون ایران خودرو کاملا سوخته اند و کسی به دادشان نرسیده است؟!
نکته جالب دیگری که در این محوطه بزرگ به چشم میخورد، تعداد قابل توجهی خودروهایی است که ظاهرا بر اثر سقوط یک یا چند جسم بسیار سنگین به حال و روز خوبی دچار نیستند. این خودروها که نوع برخورد اجسام مذکور عملا آنها را اسقاطی یا از کار افتاده کرده است، از ظاهری نو برخوردارند، اما مشخص نیست در کدام منطقه بزرگترین خودروساز کشورمان چنین اتفاقاتی رخ میدهد که چندین خودرو با این ویژگی ظاهری در صف فروش قرار گرفته اند؟
اگرچه افرادی هم بودند که در مزایده با اشتیاق خاصی شرکت کرده و عنوان میکردند که چند باری هم سودهای خوبی برده اند، اما برگزاری چنین مزایدهای آن هم بدون اطلاع رسانی دقیق و کامل و با شرایط یکطرفه بسیار عجیب به نظر میرسد، آن هم در وضعیتی که همچنان برخی به دنبال تنها یک وسیله نقلیه ساده برای خانواده شان هستند.
از سوی دیگر برخی اتفاقاتی که برای خودروهای مذکور (همچون قضیه آتش سوزی یا تصادفات شدید) رخ داده نشان میدهد ظاهرا بروز این رخدادها در کارخانجات خودروسازی کشورمان طبیعی است و نظارت برون سازمانی بر عملکرد خودروسازان کشورمان وجود ندارد تا بتوان از ظرفیت خط تولید، استفاده بهتری برد.
سرعت مجاز در کارخانه چقدر است؟
همانطور که در بالا هم اشاره شد، یکی از عمدهترین انواع خودروهای به مزایده گذاشته شده، آنهایی بودند که ظاهرا بر اثر تصادف در داخل کارخانه، از حالت صفر یا کم کار کرده درآمده و به این صورت فروخته میشوند. اما نحوه و میزان خسارتهای وارده به این خودروها به گونهای بود که اکثر شرکت کنندگان در این مراسم، از دیگران میپرسیدند این خودروها با چه سرعتی و در چه حالتی تصادف کرده اند که چنین خسارت بالایی را به بار اورده اند؟
برخی دیگر نیز با اشاره به مقررات وضع شده در اکثر کارخانجات ایران و جهان مبنی بر رعایت حداکثر سرعتی در حدود ۴۰ کیلومتر، شدت آسیبهای وارده به این خودروها را در حد حرکت با سرعتی حداقل ۸۰ کیلومتر یا برخورد به موانعی، چون ستونهای سوله یا جرثقیلها توصیف میکردند که تکرار این اتفاق درباره خودورهای مختلف جای شگفتی داشت.
