به گزارش بنکر (Banker)، بانکی که سرمایه بیشتر نگه میدارد زیانهای بالقوه را آسان تر میتواند هضم کند و به حیات اقتصادی خود در شرایط سخت اقتصادی پس از خصوصیسازی و محیط رقابتی بهتر ادامه دهد. بانکهایی که نسبت سرمایه بالاتر دارند از نرخ کفایت سرمایه بالاتری بهرهمند هستند هرچند آن بانک بهطور نسبی سطح سرمایه بالاتری نداشته باشد.
کیفیت داراییها
از آنجا که بانکها خود باید در مورد تخصیص وجوه سپردهگذاری شده نزد آنها تصمیم بگیرند، این تصمیم آنها سطح ریسک اعتبارات و ریسک نکول و واخواستیهای آنها را شکل میدهد، بنابراین با معیاری چون بررسی کیفیت داراییهای بانک که شامل وامها و اوراق بهادار آنها میشود میتوان به این بعد از هدفهای ارزیابی بانک دست پیدا کرد.
بانک مرکزی آمریکا برای بررسی کیفیت دارایی بانکها از بعد وامدهندگی، که مشکل مطالبات معوق بانکها را به دنبال دارد ۵ ملاک معرفی میکند که تمامی آنها با حرف C شروع میشوند که برای ارزیابی بانکهای تجاری مهم هستند.
