واحد تومان از کجا آمده است؟
تومان به عنوان واژهای که امروز کاربردی بیشتر از ریال، واحد پول رسمیت دارد، از واژه ترکی به معنای دههزار وارد زبان فارسی شده است.
به گزارش بنکر (Banker)، در دوران صفویه تومان در محاسبات دیوانی استفاده میشد اما سکهای به این نام و ارزش ضرب نمیشد.
لفظ تومان بارها در نوشتههای تاریخی آمدهاست و بر حسب ارزش پول هر منطقه انواع مختلفی داشتهاست مانند تومان خراسانی، تومان تبریزی، تومان عراقی و غیره.
در جامعالتواریخ (داستان غازان خان) در منع فرمودن از زر به سود دادن و معاملات آمدهاست: «خواجه شمسالدین صاحب دیوان... گفت... از هر ده تومان که پادشاه اطلاق فرمود هشت تومان توفیر میکنم و به دو تومان بر ولایت برات میکنم چنانکه بارتاقان رسد آن معنی پسندیده افتاد و صاحب دیوان یرلیغهای ایشان میستد و بهر ده تومان دو تومان برات بر وجوه مرجوالحصول مینوشت.»
کریم خان زند در فرمانی که به تاریخ جمادیالاول ۱۱۷۷ قمری، میرزا زینالعابدین را به سمت وزیر موقوفات منصوب کردهاست چنین نگاشتهاست: «به رتبهٔ بلندمنصب ارجمند وزارت موقوفات مفتخر و مبلغ پنجاه تومان تبریزی نقد در وجه او مقرر [که] هر ساله باز یافت و صرف معاش خود نموده...»
در کل تومان تا پیش از ۱۳۱۰ واحد پولی معادل با ۱۰۰۰۰ دینار بوده است. پیش از آن ،حدفاصل سالهای ۱۷۹۸ تا ۱۸۲۵ میلادی تومان واحدی معادل ۸ ریال بوده است ، که هر ریال خود معادل ۱۲۵۰ دینار میبوده.
در این دوران یک قران واحدی برابر ۱۰۰۰ دینار یا یک دهم تومان بود. اما پس از سال ۱۹۳۲ میلادی، ۱۳۱۰ هجری شمسی هر تومان با ۱۰ ریال معادل شد و از آن پس *تومان* ، عملا واحد پول غیر رسمی در زندگی روزمره ایرانیان شد.
گزارش خطا
0 پسندیدم
نظرات کاربران
ارسال نظر
نظرات بینندگان
اخبار روز
خبرنامه
در زمانی که مغولها بر ایران حاکم بودند به هر لشکر ده هزار نفره می گفتند یک تومان و با فرمانده آن لشکر میگفتند" امیر تومان" یا فرمانده لشکر ده هزار نفره. این اصطلاح حتی در زمان قاجاریان نیز بود که به فرمانده لشکر می گفتند امیر تومان.
حال چون واحد پولی معادل 10 هزار دینار نداشتند لذا به آن گفتند یک تومان. یعنی ده هزار دینار. این واژه مغولیست که وارد زبان ایرانیان شده و یکی از پر قدرت ترین لغات می باشد.