شکنجه گاه دکتر شریعتی

دکتر علی شریعتی در سال 1312 شمسی در شهرستان مزینان در استان خراسان متولد شد. وی پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه، راهی پاریس شد و در آنجا موفق به اخذ دکترای جامعه ‏شناسی گردید. او در ضمن تحصیل در فرانسه، جهت آزادی کشور مسلمان‏ نشین الجزایر نیز کوشش‎‏های چشمگیری داشت.

دکتر در سال 1343 به ایران بازگشت و هنگام‌ ورود به کشور در مرز بازرگان‌ دستگیر و روانه زندان شد.

به‌ گزارش‌ ساواک‌ وی‌ در تاریخ‌ 1343/03/12 از طریق‌ مرز بازرگان‌ به‌ ایران‌ وارد و توسط‌ مأمورین‌ شهربانی‌ ماکو مورد سوء ظن‌ واقع‌ و لذا دستگیر و تحویل‌ ساواک‌ خوی‌ می‌شود.

دکتر شریعتی در ساواک خوی مورد بازجویی قرار می‎گیرد ولی چیزی دستگیر ساواک نمی‎شود و همین را به تهران مخابره کرده و در جواب ضمن اینکه توبیخ شده بودند به آنها تذکر داده می شود که شما در حدی نیستید که بتوانید از شریعتی بازجویی کنید و به اسرارش پی ببرید! بلافاصله مامورانی از ساواک تهران آمده و او را تحت مراقبت های شدید به تهران منتقل کرده بودند.

او پس از آزادی از زندان ضمن اشتغال به تدریس، به سخنرانی‏های روشنگرانه همت گماشت.

در این زمان، شریعتی مبارزات خود را با برگزاری جلسات سخنرانی و بحث، در حسینیه ارشاد تهران ادامه داد.

او در کنار استادان و متفکرانی نظیر استاد شهید مرتضی مطهری و باهنر، حسینیه ارشاد را به پایگاهی جهت تغذیه فکری نسل جوان تبدیل نمودند.

دکتر شریعتی به امام خمینی(ره) علاقمند بود و محققی فعال به شمار می‏‎رفت، به طوری که در طول زندگی کوتاه خود، بیش از 200 اثر به صورت کتاب، جزوه و مجموعه نوار سخنرانی از خود به جای گذاشت.

فعالیت‏های فرهنگی دکتر شریعتی، سبب دستگیری مجدد او شد و پس از آزادی، در تاریخ 16 اردیبهشت 1356 به لندن مسافرت کرد و در 29 خرداد همان سال در آن شهر به طرز مشکوکی درگذشت.

بدنش را پس از چند روز به سوریه منتقل کرده و در زینبیه به خاک سپردند. برخی سخنان و نوشته‏ های وی در عین داشتن نکات بدیع و احساس برانگیز، در خور تأمل هستند.

تصاویر زیر مربوط به ساختمان قدیمی ساواک در داخل کوچه معروف به شهربانی قدیم خوی است که برای اولین بار توسطآذرنــگاه منتشر می شود و طبق مستندات بدست آمده دکتر علی شریعتی مدت بازجویی خود را در سلولهای مخوف این ساختمان سپری کرده است.

در عکس فوق دریچه ای است که امروزه مسدود شده و در زمان ساواک از آن برای پاسخگویی به مراجعین و خانواده های انقلابیون دستگیر شده در شهرستان خوی و شمال استان استفاده می‎شد.

این ساختمان بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی از طرف دولت مصادره و به اشخاص حقیقی فروخته شد و از آن زمان تاکنون مورد استفاده قرار نگرفته است و متأسفانه بدلیل عدم دسترسی به مالک شخصی، امکان تهیه تصویر از زیر زمین مخوف و سلولهای انفرادی و تو در توی آن وجود نداشت.