تمسخر13آبان سبز توسط حامی دولت
به دلیل حساسیت روز 13 آبان، روز مبارزه با استكبار جهانی، و همچنین تقلی و شیطنت برخی افراد فریب خورده و تلاش های برخی از عناصر نامطلوب بری مخدوش كردن جایگاه و هدف اصلی راهپیمایی این روز، خبرنگار بولتن حواشی این مسئله مهم را در قالب طنز به نقد بكشد.
اگر در چند روز گذشته سری به گفتگوهای اینترنتی انجام شده با محوریت 13 آبان زده باشید، حتماً با برخی گفتگوهای جالب و گاه خنده دار مواجه شده اید و از خود پرسیده اید آیا آن ها در این كشور و در این زمان زندگی می كنند؟
در یكی از این گفتگوها شخصی پیش نهاد راهپیمایی ضدحكومتی مسالمت آمیز را می دهد و توصیه می كند با اهدای گل به نیروهای انتظامی سركوبگر(!) می توان آن ها را با خود همراه كرد. شاید بتوانید حدس بزنید كه برای این پیش نهاد مخالفان سرسختی نیز یافت می شوند. یكی از همین مخالفان می گوید : این كار در نظر سركوبگران(!) بیشتر نوعی ترس است تا تمدن و انسانیت. وی ادامه می دهد: توجه داشته باشید افرادی كه سابقه ی سركوب و كشتار مردم را دارند (!) بویی از انسانیت نبرده اند !!
در مرحله ی بعد چند صد لیدر از میان آن ها به دادن شعار بپردازند و از طریق هیجان ایجاد شده بر تعداد تجمع كنندگان بیفزایند. ظاهراً آن ها قصد دارند در ادامه از بازتاب این اتفاق در سطح رسانه های بین المللی سود جسته، به بزرگنمایی آن بپردازند. همه ی هدف این عده القاء این تفكر در سطح بین المللی است كه اكثر مردم كشورمان با اصل نظام مخالفند !
بیانیه ی شماره ی n جنبش « بسیار سبز » :
از همه ی دوستان « بسیار سبز » دعوت می كنیم تا با لباس های « سبز پر رنگ » 13 آبان امسال را « بسیار سبزتر » از هر سال كنند ...
بیانیه ی شماره ی n + 1 جنبش « بسیار سبز » :
ملت بسیار سبز ایران ! از آن جا كه تجربه ی راهپیمایی های ماه های گذشته به خوبی این مسئله را ثابت كرده است نیروهای انتظامی سركوب گر به دلیل آن كه خوابشان می آید ناتوان تر از روز می شوند، از همه ی شما می خواهیم تا پاسی از شب در خیابان ها بمانید و شهر را تسخیر كنید و اجازه ندهید كه
مملكت حتی به دست « جنبش سبز » بیفتد، چرا كه سبزها و بقیه هیچ یك اهداف متعالی ندارند. پس پیش به سوی « ایران بسیار سبز » نه « سبز ».
توضیح: بیانیه ی شماره ی n + 1 در روز 13 آبان و بیانیه ی شماره ی n قبل از آن منتشر می شود !
گفتم : چه خبره ؟ اتفاقی افتاده ؟
گفت : مگه نمی دونی ؟ سیزده آبانه دیگه.
گفتم : چرا نمی دونم. ولی از كارای تو سر در نمیارم. اصلاً تو میدونی تو 13 آبان چه اتفاقی افتاده كه هر سال براش سالگرد می گیرن؟
گفت : اینا كه میگی مهم نیست. مهم شرایط امروز مملكته.
گفتم : چه شرایطی؟ مگه مملكت چه جوریه ؟
گفت : بابا ! انتخابات رو میگم دیگه. تو مثل اینكه اصلاً حواست نیست.
گفتم : چرا ! اتفاقاً خوب حواسم هست. ولی هنوز یه چیزی برام سؤاله. آخر تو كه اصلاً توی انتخابات هم شركت نكرده بودی !
گفت : بابا ! بی خیال. این قدر گیر نده دیگه. مهم هیجانشه. آخه نمیدونی، شلوغی خیلی حال میده !
دومی : تو مثل اینكه اصلاً تو باغ نیستی. بابا ! رژیم داره كم میاره ؟
اولی : یعنی چی داره كم میاره ؟
دومی : یعنی عمرش به یكی دو تا راهپیمایی بنده !
اولی : چی داری می گی ؟ مگه مناسبت های قبلی و راهپیمایی های قبلی نبود؟ پس چرا اتفاقی نیفتاد؟ به نظر من اینا حرفای یه سری آدم جو گرفته است.
مردم كه مثل اونا فكر نمی كنن. حالا ببینم، تو از كجا این قدر مطمئنی ؟
دومی : اصلاً تو نوستراداموسو می شناسی؟
اولی : آره، یه چیزایی درباره اش شنیدم. می دونم پیش گویی می كنه.
دومی : ده خوب همین دیگه و نوستراداموس پیش بینی كرده كه تو ایران انقلابی به وجود میاد كه بیشتر از 40 سال دوام نمیاره !!! اولی : عجب !!
