ریسک سیاسی، فرمان دهنده اصلی بازار سرمایه در سال ۱۴۰۵

علی رحمانی کارشناس بازار سرمایه، در گفت‌و‌گو با بورس نیوز با اشاره به چشم‌انداز بازار سهام در سال ۱۴۰۵، درباره نقش ریسک سیاسی در تعیین مسیر بازار توضیح داد که در شرایط این سال، ریسک سیاسی عملاً به فرمان دهنده اصلی بازار سرمایه تبدیل‌شده و توانایی تعیین مسیر کوتاه‌مدت و حتی میان‌مدت بازار را دارد.

وی با بیان اینکه حتی در صورت قابل پیش‌بینی بودن نرخ بهره، نرخ ارز، تورم و نقدینگی، باز هم ریسک سیاسی می‌تواند تمام این برآورد‌ها را برهم بزند، تأکید کرد: این متغیر قادر است مسیر بازار را به‌طور کامل تغییر دهد و فضای تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران را دستخوش نوسان کند.

حساسیت بالای صنایع به سیاست‌های داخلی و خارجی

این کارشناس بازار سرمایه با اشاره به ساختار بازار سرمایه ایران در سال ۱۴۰۵ و میزان اثرپذیری صنایع مختلف از تحولات سیاسی، اظهار داشت: بازار سرمایه در این سال بازاری حساس به سیاست‌های داخلی و بین‌المللی خواهد بود.

رحمانی در ادامه توضیح داد: صنایع صادرات‌محور تا حدی محافظت‌شده هستند، اما صنایع داخلی، بانکی و خودرویی به‌شدت تحت تأثیر تصمیمات سیاسی قرار دارند و بیشترین واکنش را به تغییرات سیاستی نشان می‌دهند.

وی افزود: در سال ۱۴۰۵، ریسک سیاسی نه‌تنها مسیر کوتاه‌مدت بازار سرمایه را تعیین می‌کند، بلکه جهت جریان نقدینگی و بازده میان‌مدت بازار را نیز شکل می‌دهد؛ به همین دلیل، مدیریت سرمایه بدون رصد دقیق این ریسک، بسیار پر ریسک خواهد بود.

ارزندگی سهام؛ عامل کافی برای رشد نیست

علی رحمانی در ادامه گفت‌و‌گو، با اشاره به علت احتیاط سرمایه‌گذاران در شرایط ارزندگی بازار، عنوان کرد: محتاط بودن سرمایه‌گذاران در بورس ایران، حتی زمانی که سهام ازنظر نسبت‌های ارزش‌گذاری مانند P/E، P/B و حاشیه سود ارزنده به نظر می‌رسند، ناشی از مجموعه‌ای از ریسک‌های اقتصادی، سیاسی و رفتاری است که اعتماد سرمایه‌گذار را محدود می‌کند.

ارزندگی سهام به‌خودی‌خود کافی نیست و سرمایه‌گذار زمانی محتاط می‌شود که ریسک‌ها و عدم قطعیت‌ها بیش از جذابیت ارزش‌گذاری باشد. در چنین شرایطی حتی یک بازار ارزنده نیز می‌تواند تا زمان روشن شدن سیاست‌ها و ریسک‌های کلان، کم بازده یا نوسانی باقی بماند.

احتیاط سرمایه‌گذاران؛ ترکیبی از منطق و بی‌اعتمادی

رحمانی با تحلیل رفتار فعالان بازار سرمایه بیان کرد: احتیاط فعلی سرمایه‌گذاران در بازار سرمایه ترکیبی از یک استراتژی منطقی و نشانه‌ای از بی‌اعتمادی است و نمی‌توان آن را صرفاً به یک عامل خاص نسبت داد. این رفتار، هم ریشه در منطق اقتصادی دارد و نیز متأثر از تجربه‌های گذشته و عدم اطمینان نسبت به سیاست‌هاست.

ریسک‌های کلان؛ مانع اصلی افزایش اعتماد

این کارشناس بازار سرمایه با اشاره به مهم‌ترین ریسک‌های کلان مؤثر بر بازار اظهار داشت: نرخ بهره بین‌بانکی و بازدهی اوراق دولتی جذابیت بالایی دارند و بخشی از نقدینگی را به سمت خود جذب می‌کنند. تورم و کسری بودجه احتمالی می‌توانند سود شرکت‌ها را تحت‌فشار قرار دهند و نوسانات ارزی و عدم اطمینان نسبت به سیاست‌های صادراتی و قیمت‌گذاری دستوری، صنایع را ریسک‌پذیر می‌کنند. مجموع این عوامل باعث شده سطح ریسک سیستماتیک بازار همچنان بالا باقی بماند.

تفاوت بازدهی صنایع در بازار سرمایه ۱۴۰۵

علی رحمانی با اشاره به پراکندگی بازدهی میان صنایع مختلف گفت: صنایع دلاری و صادرات‌محور سودآوری بالاتری دارند، اما صنایع داخلی و دستوری با ریسک بیشتری مواجه هستند. بر همین اساس، بازار سرمایه ۱۴۰۵ بیش از آنکه بازار شاخص باشد، به بازار انتخاب سهم تبدیل‌شده و سرمایه‌گذاران ناچار به بررسی دقیق نماد‌ها و ورود مرحله‌ای هستند.

مدیریت ریسک؛ راهبرد اصلی سرمایه‌گذاران

این تحلیلگر بازار سرمایه در بخش پایانی گفت‌وگوی خود خاطرنشان کرد: مدیریت ریسک و ورود انتخابی به صنایع مستعد، با توجه به نرخ بهره و تورم، نوعی رفتار منطقی محسوب می‌شود. در مقابل، احتیاط شدید و نگاه کوتاه‌مدت به سهام، نشانه‌ای از بی‌اعتمادی ناشی از تجربه تاریخی و عدم اطمینان نسبت به سیاست‌هاست.

رحمانی در پایان تأکید کرد: سرمایه‌گذاران محتاط‌اند، زیرا بازار هنوز با ریسک‌های زیادی مواجه است و تجربه نشان داده پیش‌بینی‌ها به‌آسانی می‌توانند تغییر کنند. این رفتار، هم یک استراتژی عقلایی است و هم واکنشی روانی به فضای بی‌اعتمادی حاکم بر بازار.

پایان مطلب