رشد متوسط سالانه 7/6 درصد کیفیت خودروهای سواری
آخرین گزارش شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران از روند كيفيت خودروهای ساخت داخل نشان می دهد کیفیت خودروهای سواری در سال های 1384 تا 1388 متوسط سالانه 7/6 درصد رشد داشته است. اين گزارش همچنين بيانگر رشد متوسط سالانه به ترتيب براي گروه وانت 6/10 درصد ، اتوبوس و ميني بوس 9/6 درصد و كاميون وكاميونت 6/7 درصد است .
به گزارش بورس نیوز به نقل از اداره اطلاع رسانی سازمان گسترش ، مهندس امیر حسین قناتی درباره کاهش میزان آلايندگي خودروها گفت : آزمون هاي مرتبط بر روي خودروها از سال 1379 آغاز شد و تا پايان سال 1388 بيش از 8000 خودرو نمونه توسط شركت بازرسي كيفيت و استاندارد ايران مورد آزمون قرارگرفته اند و نتايج حاصله نشان از كاهش در سرانه آلاينده منواکسید کربن از مقدار29/15 گرم بر كيلومتر در سال 1378 به حدود 9 گرم بر كيلومتر در سال 1381، 7 گرم بر كيلومتر در سال 1382، 35/1 گرم بر كيلومتر در سال 1384 و نهايتاً 1/1 گرم در سال 1388 دارد.
همچنين كاهش سرانه آلاينده اكسيد ازت و هيدرو كربن نسوخته( HC+NOX ) خروجي از خودروها از مقدار 38/5 گرم بر كيلومتر براي هر خودرو توليدي در سال 1378 به حدود 2 گرم بر كيلومتر در سال 1382، 5/1گرم بر كيلومتر در سال 1383، 38/0 گرم بر كيلومتر در سال 1384 و كمتر از 3/0 گرم بر کیلومتر در سال 1388 رسيده است كه اگر اين ارقام در حجم افزايشي توليدات كشور اعمال گردد نشان مي دهد كه آلاينده هاي خروجي پس از اجراي اين قوانين زيست محيطي جمعاٌ حدود 75درصد كاسته شده اند.
به گفته مهندس قناتی در اين حوزه همچنين اعمال مقررات موجب دستيابي بيش از 85درصد خودروهاي سنگين ديزلي به استانداردهاي يورو 2 و يورو 3 گرديده است. ضمن آنكه تبعيت از استانداردهاي آلايندگي موجب حذف سرب از بنزين، توقف توليد خودروهاي آلاينده، اجراي استاندارد آلايندگي موتورسيكلت ها و پيگيري و نظارت مستمر بر وضعيت آلايندگي خودروهاي توليدي شده است.
مدیرعامل شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران خاطرنشان کرد همچنين در اين راستا با اعمال سياست ها واستانداردهاي مصوب درخصوص ميزان مصرف سوخت سرانه مصرف از 4/8 ليتر در هر 100كيلومتر درسال 1382 به 57/7 ليتر در هر 100 كيلومتر درسال 1388 كاهش يافته است. مهندس قناتی تصریح کرد : عليرغم اقدامات انجام شده و باتوجه به اينكه استاندارد جاري كشور يورو 3 مي باشد، اين استاندارد هنوز با استانداردهاي روز دنيا (محدوده يورو 5 و 6) فاصله دارد، لذا ضروريست برنامه هاي زمان بندي ميان مدت جهت كاهش اين فاصله با استانداردهاي جهاني تعيين گردد و نظارت هاي مستمر مربوطه بيش از پيش ادامه يابد.
