بورس‌نیوز(بورس‌خبر)، قدیمی ترین پایگاه خبری بازار سرمایه ایران

      
چهارشنبه ۱۵ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۱۳:۰۰

می‌شه آرايش کرد؟!

کد خبر : ۳۱۴۶۷

فرارو-مسئله استفاده افراطیاز لوازم آرایشی به معضلی بزرگ بدل شده است. شاید بسیاری از زنان ایرانی نمی‌دانند رتبه هفتم جهان در مصرف لوازم آرایش را دارند. شاید خانواده‌های ایرانی نمی‌دانند لوازم آرایشی برای کودکانشان مضر است. شاید جوانان نمی‌خواهند باور کنند که استفاده افراطی از لوازم آرایش در دیگر نقاط دنیا، مختص به پیرزن‌هاست و شایدهای فراوان دیگر...

«ديروز يکي از دوستانم که در آزمون جامعة الزهرا شرکت کرده بود، پرسيد:
ـ جامعه محيطش بسته‌س؟
ـ نه
ـ يعني ميشه آرايش کرد؟
ـ چي؟!!!
ـ آرايش. ميشه آرايش کرد؟
ـ جامعة الزهرا رو ميگي ديگه؟!!!
ـ آره، نمي‌ذارن آرايش کنيد؟»

به گزارش فرارو؛ این روایت را همین چند روز پیش یک دختر طلبه در وبلاگش نوشته بود و به سادگی نشان‌گر این مطلب است که مصرف لوازم آرایشی و آرایش در ملا عام تقریبا همه‌گیر شده است.

اصلی‌ترین حرف‌های گزارشی را که در فصلنامه توسعه مهندسی بازار منتشر شده است، قبلا هم شنیده‌ ایم: «ایران یک‌سوم لوازم آرایشی خاورمیانه را مصرف می‌کند، ایران پس از عربستان در ردیف هفتم مصرف لوازم آرایش جهانقرار دارد و بازار لوازم آرایشی در ایران 2 میلیارد دلاری است.» اما چرا با چنینحجم چشم‌گیریاز مصرف لوازم آرایشی مواجه هستیم؟

رقیه ارجی روان‌شناس در رابطه با استفاده بيش از حد جوانان امروز از لوازم آرايشي تند و غليظبه خبرگزاری زنان گفت: «آرايش هاي تند، نشانه اعتماد به نفس پايين است. افراد خجالتي و کساني که هنوز به خودباوري اجتماعي و شخصي نرسيده اند از آرايشي استفاده مي‌کنند که به تصور خودشان برايشان شخصيت مي‌آورد. آرايش‌هاي خشن و تند مشخصه زنان بي‌اعتماد به نفس است.»

وي در ادامه افزود: «با گسترش حس عدم اعتماد به نفس، دختران نوجوان تصور مي‌کنند آرايش پوشاننده نقص آن‌هاست. اين افراد صورت خود را هر چند بي‌عيب‌ باشد داراي معايب بزرگ مي‌دانند. در نتيجه براي حل اين مشکل رو به استفاده از لوازم آرايشي مي‌آورند.»

در مقابل، رئیس انجمن روانپزشکان معتقد است: «مصرف زیاد لوازم آرایشی در ایران به ویژه بین دختران جوان و نوجوان ایرانی را نمی‌توان به یک مشکل روانی نسبت داد بلکه این یک موضوع فرهنگی است که چندان هم بومی نیست.» سید احمد جلیلی می‌گوید: «استفاده زیاد از لوازم آرایش یک بیماری نیست بلکه یک علامت است که باید همه اهل علم اعم از علمای دینی و جامعه‌شناسان ما آن را تجزیه و تحلیل کنند. این موضوع مانند سیگار کشیدن یک علت نیست بلکه یک معلول است که می‌تواند عوامل زیادی داشته باشد که ریشه آن جامعه شناختی است.»

شاید ذکر این نکته ضروری به نظر آید که در دیگر کشورها، زنان پیر که شادابی و طراوت پوست خود را از دست داده اند، تمایل به استفاده از لوازم آرایشی دارند. این نکته را بگذارید در کنار این مسئله که مصرف مواد آرایشی تقلبی می‌تواند منجر به پیری زودرس شود و 80 تا 90 درصد لوازم و کالاهاي آرايشي در ايران به صورت قاچاق از طريق مرزهاي شرقي و غربي وارد ايران مي‌شوند و هيچ اطلاعي هم از ميزان سلامتي و بهداشتي بودن اين محصولات وجود ندارد. به این همه بیافزایید خبرهایی را که همواره حکایت از مضر یا غیربهداشتی اعلام شدن برخی متدهای آرایشی رایج دارند. این‌ها مسائل مهمی هستند که زنان ایرانی ترجیح می‌دهند به آن‌ها توجهی نکنند.

گفته می‌شود مصرف برخی از مواد آرایشی، می‌تواند ابتلا به آسم را به همراه داشته باشد. هم‌چنین دکتر مهین میهن، که با عنوان «مادر گریم ایران» شناخته می‌شود چندی پیش از مدهای جدیدی آرایشی انتقاد کرد و از دختران و زنان جوان خواست تا به سلامت خود بیش از پیروی از مدهای جدید غربی اهمیت دهند. وی از زنان خواسته بود تا حتی‌الامکان از روش‌های سنتی برای آرایش خود بهره ببرند.

معضلی که به تازگی پدیدار شده و ظاهراً روند رو به رشد آن را چاره‌ای نیست، پایین آمدن متوسط سن مصرف‌کنندگان لوازم آرایشی است. دکتر حمید نوروزی روان‌شناس معتقد است که کودکان در حقیقت با آرایش می‌خواهند دوران کودکی و نوجوانی خود را کوتاه کرده و به دوران دلخواه خود، گریز بزنند.

وی در این باره می‌گوید: «والدين بايد توجه داشته باشند كه توجه بيش از حد به ظاهر و گرايش به آرايش نمودن، تنها تحت تأثير تغيير و تحولات دوران نزدیک به بلوغ نيست بلكه عوامل محيطي و تربيتي نيز در بروز اين مسأله، تأثير بسياري دارد. بسياري از رفتارها كه در دوره ي کودکی ونوجواني خود را بروز مي‌دهد، به طور ناخودآگاه توسط خود والدین برنامه ريزي مي‌شود. لذا توصيه مي‌شود كه والدين به خصوص مادران اجازه ندهند كودكشان به وسايل شخصي آنها مانند لوازم آرايشي و ... نزديك شده و استفاده نمايند.»

نمی‌دانم این مسئله گفتن دارد یا نه که مصرف مواد آرایشی در کودکان می‌تواند منجر به بیماری‌های مختلفی منجر شود. شاید این ناهنجاری را نیز باید مانند دیگر پدیده‌های بدی که آمده اند و نخواسته ایم یا نتوانسته ایم علاجشان کنیم، بپذیریم. شاید باید نگران معضلاتی باشیم که هنوز نیامده اند. مثلا به این خبر که مربوط به دوران انتخابات ریاست جمهوری فرانسه است توجه کنید: «سارکوزی، 34 هزار و 300 یورو در خلال انتخابات خود صرف وسائل آرایشی کرده است. این مخارج بسیار سنگین می باشد و یک سوم بودجه سرمایه گذاری انتخابات در این جهت خرج گردید.»
اشتراک گذاری :
گزارش خطا
ارسال نظر