میترسم سعیدلو و علیآبادی سر سهمشان درگیر شوند
شما از نتایج كاروان ایران در گوانگژو راضی هستید؟
تا الان كه بله. نسبت به اكثر موارد راضی هستیم. اما در برخی موارد زیاد راضی نیستیم.
از كدام رشتهها راضی نیستید؟
جودو اصلا قابل قبول نبود. نتایجی كه این رشته گرفت اصلا خوب نبود. برخی رشتههای دیگر هم هستند كه بد نتیجه گرفتهاند. مثلا شنا هم جزو همین رشتههاست.
كدام رشتهها را راضی هستید؟
ووشو و تكواندو عالی بودند. آنها از چیزی كه پیشبینی میشد بهتر نتیجه گرفتند. نشان دادند پتانسیل بالایی دارند و باید روی آنها سرمایهگذاری بیشتری كنیم. تیراندازی هم خوب بود. آنها نتایجی گرفتند كه از قولهایی كه داده بودند بهتر بود. باید روی این رشته هم سرمایهگذاری بیشتری شود چراكه تیراندازی یكی از رشتههای پر مدال محسوب میشود و میشود در همین رشته تعداد زیادی مدال گرفت. در دوچرخهسواری هم عملكرد خوبی داشتیم.
رشتههای تیمی چطور هستند؟
در ورزشهای تیمی هم عملكرد خوبی داشتهایم. بسكتبال و فوتبال و والیبال ما تا حالا خوب كار كردهاند. در كل تا اینجای كار نسبت به قبل عملكرد بهتری داشتهایم. نسبت به بازیهای آسیایی دوحه عملكرد بهتری داشتهایم و این خیلی خوب است. البته چند رشته دیگر هم مانده كه امیدوارم در آنها نتیجه بگیریم.
در رشتههای باقیمانده فكر میكنید چه مدالهایی میگیریم؟
امیدوارم از چیزی كه پیشبینی میكردیم بهتر نتیجه بگیریم. به هر حال كاراته و كشتی آزاد ماندهاند كه در اینها میتوانیم مدال بگیریم. ورزشهای تیمیمان هم كه هستند.
با توجه به اینكه بیش از نیمی از بازیها تمام شده و تنها چند رشته دیگر باقی مانده است، فكر میكنید چه جایگاهی در پایان بازیها خواهیم داشت؟
چهارم ایدهآل است. قبلا هم میگفتیم كه اگر چهارم بشویم ایدهآل است. الان انتظارات این است كه چهارم بشویم اما هنوز چیزی مشخص نیست. به نظرم رده پنجم منطقیتر میآید. پنجم هم خیلی جایگاه خوبی است.
ورزش بانوان در این بازیها خودش را نشان داده. به نظر میرسد وقتش رسیده كه توجه بیشتری به ورزش بانوان شود.
بله. ورزش بانوان ما عالی بوده. بانوان ما مدالهای خیلی خوبی در این بازیها گرفتهاند. البته برخی از رشتهها در بخش بانوان باید مدال میگرفتیم كه نگرفتیم اما با این حال باز هم ورزش بانوان ما عملكرد خیلی خوبی داشته. مشخص است اگر در ورزش بانوان سرمایهگذاری بیشتری كنیم نتایج بهتری خواهیم گرفت. حتی جالب است كه در چند سال اخیر مشكلات اخلاقی و فرهنگی در اردوی تیمهای ورزشی بانوان خیلی كمتر از اردوی تیمهای آقایان بوده. الان هم همینطور است. ما با خانمهای ورزشكار از نظر اخلاقی و فرهنگی مشكلات خیلی كمتری داریم تا با آقایان. به نظر میآید وقت كار كردن روی ورزش بانوان فرا رسیده است. البته باید خطوط قرمز را لحاظ كنیم. دغدغه برخی از مراجع عظام تقلید و مسئولان را باید در نظر بگیریم و با در نظر گرفتن این مسائل، روی ورزش بانوان سرمایهگذاری بیشتری كنیم.
ظاهرا تا اینجای كار كسی از نتایج كاروان ایران ناراضی نیست.
خب تا اینجای كار كه خوب بوده. البته یكی از دلایل اصلیاش هم این بوده كه برخی از حواشی كه آن اوایل بازیها داشت ایجاد میشد، در چند روز اخیر وجود نداشته و تفاهم و دوستی بین دو نهاد ورزشی ایران بیشتر از آن روزها شده است. امیدواریم این دوستی و تفاهم ادامه پیدا كند و منجر به نتایج خوب ورزش ایران شود.
اتفاقا همین موضوع خیلی توی ذوق میزند. خبرنگارانی كه در گوانگژو هستند هر روز داستانهای جالبی از نمایان شدن اختلافهای علی سعیدلو و محمد علیآبادی تعریف میكنند.
شخصا دغدغه این را دارم كه با این پیروزیهایی كه در گوانگژو به دست آمده بعدا سر اینكه چه كسی چقدر در این پیروزیها نقش داشته درگیری و اختلافهایی به وجود بیاید. اگر این اتفاق بیفتد روز از نو روزی از نو. دوباره تمام مشكلات شروع میشود. امیدوارم چنین اتفاقی رخ ندهد.
الان بحثی كه وجود دارد این است كه آقای علیآبادی بعد از بازیهای آسیایی دوحه حدود سه سال رئیس سازمان تربیت بدنی بوده و آقای سعیدلو حدود یك سال. با این تقسیمبندیها اینطور میگویند كه موفقیت و ناكامی در گوانگژو را باید به پای آقای علیآبادی نوشت.
واقعیت این است كه هر نتیجهای كه در گوانگژو بگیریم، چه موفق باشیم و چه ناكام، باید سهم اصلی آن را بدهیم به مدیریت قبلی سازمان تربیت بدنی. البته این بدین معنی نیست كه رئیس فعلی سازمان تربیت بدنی نقشی در موفقیتهای گوانگژو ندارد. به هر حال آقای سعیدلو هم حدود یك سال رئیس ورزش بوده و اگر میخواست همكاری نكند میتوانست تمام رشتههای آقای علیآبادی را پنبه كند. به هر حال آقای سعیدلو هم در این پیروزیها نقش دارند. اگر آقای سعیدلو میخواست شیطنتی كند، میتوانست كاری كند كه هر كاری كه علیآبادی كرده به باد برود. گرچه علیآبادی سه سال بود و سعیدلو یك سال، اما اگر سعیدلو میخواست میتوانست در همین یك سال كاری كند كه زحمت آن سه سال از بین برود. به هر حال سعیدلو است كه تیمها را با آمادگی كامل به بازیها اعزام كرده است.
پس شما نقش آقای علیآبادی را بیشتر از آقای سعیدلو میدانید؟
بله. ولی معتقدم زحمت هر دو آنهاست كه نتیجهاش را در گوانگژو میبینیم. به نظرم بهتر است دیگر كسی در مورد این موضوع صحبت نكند چون خود مردم میدانند چه كسی چقدر نقش دارد و چه كسی نقش بیشتری دارد. به نظرم بهتر است هیچ كدام از این دو نفر و هیچ كدام از معاونهای آنها حرفی در این زمینه نزنند و اجازه بدهند خود مردم قضاوت كنند.
غیر از این درگیریها، یك موضوع دیگری هم هست در مورد نقش سازمان تربیت بدنی و نقش كمیته ملی المپیك. اگر در جریان باشید، پیش از اعزام به گوانگژو هم درگیری زیادی بین آقای سعیدلو و علیآبادی وجود داشت و آقای سعیدلو میگفت به كمیته ملی المپیك ارتباطی ندارد كه كاروان ایران چه نتایجی میگیرد و وظیفه این كمیته تنها تدارك دیدن كارهای سفر به گوانگژوست.
من هیچ اعتقادی به این ندارم كه بگوییم نقش كمیته ملی المپیك چقدر است و نقش سازمان چقدر. در كشور ما كمیته ملی المپیك نقشی ندارد. نقش اصلی برای سازمان تربیت بدنی است. چه بخواهیم و چه نخواهیم، در ورزش قهرمانی، در ورزش همگانی، در زیرساختها و در همه چیزهایی كه به ورزش ارتباط دارد، سازمان تربیت بدنی همهكاره است. البته این حرفی كه من میزنم به این معنا نیست كه كار آقای علیآبادی را در كمیته ملی المپیك زیر سوال ببرم چراكه اتفاقا با توجه به اینكه ایشان سه سال بعد از دوحه رئیس ورزش ایران بوده، حرفم به سود اوست. او سه سال مسئول سازمان تربیت بدنی بوده و سعیدلو یك سال. البته اگر تعاریف جای خودشان بودند باید اصولا همه ورزش كشور زیر نظر كمیته ملی المپیك بود اما در كشور ما اینطوری است كه همه چیز ورزش دست سازمان تربیت بدنی است.
البته در چند روز اخیر رابطه سعیدلو و علیآبادی بهتر شده است. فكر میكنید این رفتار تا پایان بازیها باقی خواهد ماند؟
امیدوارم این فضای دوستانه كه البته تا حالا صد در صد هم نبوده باقی بماند و با همین شرایط جلو برویم.
از این موضوع بگذریم. شما گفتید برخی رشتهها طوری كه انتظار میرفته نتیجه نگرفتهاند. برنامهای برای این فدراسیونها دارید؟
طبیعتا رشتههایی مثل شنا و جودو باید به ما گزارش بدهند و ما هم بیتوجه نخواهیم بود. باید دید چه تحلیلی در مورد مسائل دارند. البته من پیشبینی محرمانه قبل از بازیها را دارم. تمام فدراسیونها روی كاغذ به ما دادهاند كه پیشبینی میكنند چه نتیجهای در گوانگژو میگیرند و چه مدالهای با خودشان به ایران میآورند و از چه رنگ. این پیشبینیها را ما هنوز علنی نكردهایم و محرمانه هستند. گذاشتهایم بازیها تمام شود و اگر لازم بود آن را در اختیار رسانهها بگذاریم. پیش از بازیها این قولهای كتبی را منتشر نكردیم تا در روحیه برخی ورزشكاران تاثیر نگذارد. به عنوان مثال اگر ورزشكارانی كه الان مدال آوردهاند اما از آنها انتظار مدالآوری وجود نداشته میدانستند كه رویشان حساب باز نشده قطعا ناامید میشدند. قطعا اگر این قولها منتشر میشد الان خیلیها این اعتماد به نفسی را كه الان دارند نداشتند. فكر میكردند فدراسیونشان از آنها انتظار نداشته و به این جهت مصلحت در این بود كه این قولها را علنی نكنیم.
حالا نمیخواهید قول فدراسیونهایی را كه مسابقههای آنها تمام شده منتشر كنید؟
اگر لازم شد بعد از بازیها میگوییم هر فدراسیون قول چه مدالهایی داده و كدام فدراسیونها مدالهایشان را گرفتهاند و كدامها كمتر از قولی كه دادهاند مدال آوردهاند.
