پشت پرده ارتباط جریان حاشیه ساز با هتاک در یادداشت شریعتمداری

به گزارش جهان، در سرمقاله کیهان آمده است: بیانات حکیمانه و هشدارهای دلسوزانه رهبرمعظم انقلاب در دیدار روز پنج شنبه اعضای مجلس خبرگان با ایشان، همانگونه که انتظار می رفت، بازتاب های گسترده ای در داخل و خارج کشور داشت. عکس العمل دشمنان بیرونی -در یک کلمه- عصبانیت ناشی از آشفته شدن خواب هایی بود که برای انتخابات هیئت رئیسه مجلس خبرگان دیده بودند و پنبه شدن خیالاتی که با امید به دیگرگون شدن چرخه این انتخابات رشته بودند. این بخش از بازتاب ها را در خلال خبرهای ویژه و عادی کیهان دیروز و امروز آورده ایم و یادداشت پیش روی، نگاهی به درون دارد و مواردی از این دست را برمی شمارد؛

۱- کسانی که از منطقی قوی برخوردارند و برای نشان دادن انحراف و یا خیانت یک جریان سیاسی یا عقیدتی، شواهد و اسناد گویا و خالی از خدشه ای در اختیار دارند، در چالش با حریف به توهین، هتک حرمت و رفتار غیراخلاقی دست نمی زنند، چرا که اینگونه برخوردها نه فقط به شفاف شدن فضای مناقشه کمکی نمی کند، بلکه عرصه را به غبار نیز می آلاید و نتیجه آن که تشخیص حق از باطل و سره از ناسره را دشوار می سازد و این، یکی از شاخصه های اصلی فتنه است. از این روی، کسانی که به جای نقد مستند و «بیان صریح و شجاعانه عقاید» به اهانت و هتک حرمت متوسل می شوند، اگر نفوذی دشمن نباشند و یا بی آن که بدانند با چند واسطه از سوی نفوذی ها به کار گرفته نشده باشند، افراد کم بصیرتی هستند که ناخواسته آب به آسیاب دشمن می ریزند و با غباری که در عرصه می پراکنند، عوامل اصلی دشمن را از میدان دید و شناخت افکارعمومی بیرون کشیده و به سایه روشن های ابهام و ایهام منتقل می کنند، ضمن آن که اهانت و هتک حرمت، به تنهایی و صرفنظر از مجرم بودن یا نبودن کسی که به وی اهانت شده است، گناهی بزرگ است و به گفته رهبرمعظم انقلاب که برگرفته از آموزه های اسلامی است، «خداوند را خشمگین می سازد» و بدیهی است که «لاخیر فی معصیه الله، در گناه و نافرمانی خدا هیچ خیری وجود ندارد».

۲- روز پنج شنبه هفته گذشته-۱۹/۱۲/۸۹- در دیدار اعضای محترم مجلس خبرگان با رهبرمعظم انقلاب، بیشترین تأکید و توصیه آقا به پرهیز از توهین و هتک حرمت اختصاص داشت. در این نشست، اگرچه خبرگان رهبری افراد حاضر در جلسه بودند ولی آنان در این بخش از بیانات رهبرمعظم انقلاب، مخاطب اصلی نبودند- و یا کمتر بودند- بلکه توصیه همراه با ملامت و نگرانی آقا به افراد یا جریاناتی بود که این روزها، به هر علت و از جمله، علل یاد شده در بند اول این یادداشت، در چالش با مخالفان، اندازه نگاه نمی دارند و نه فقط دامن خود به گناه می آلایند، بلکه این «تهمت و افتراء و فحاشی و هتاکی و شکستن حرمت ها» را به قول ایشان، مانند یک بیماری مسری در فضای سیاسی و اجتماعی کشور منتشر می کنند و «اعصاب جامعه و آرامش مردم» را برهم می زنند و بدیهی است در قبال این ناهنجاری، چه ناشی از فریب نفوذی ها باشد و چه برخاسته از کم بصیرتی خویش، گناهکار و مسئولند. رهبرمعظم انقلاب در این بخش از بیانات خود که اصلی ترین بخش آن بود، اگرچه مانند همیشه بر شواهد خالی از ابهام و دلایل همه فهم و روان تکیه داشتند ولی از آنجا که حضرت آقا، ولی امر مسلمین و اطاعت از ایشان واجب عینی است، به نظر می رسد، تنها اشاره ایشان نیز کافی بوده و هست تا آنچه نگرانی و هشدار ایشان را در پی داشته است تکرار شدنی نباشد، مخصوصاً آن که افراد مورد خطاب رهبرمعظم انقلاب، اندک و کم شمارند و این شمار اندک نیز، توصیه حضرتش را به گوش جان می خرند و چنانچه پای نفوذی ها و یا برخی جریانات منحرف در میان باشد، به یقین وقتی «خطا» کنندگان به خطای خویش پی برده و پا پس می کشند، «خط» دهندگان، زمینه ای برای حضور در میدان فریب ندارند.

رهبر معظم انقلاب در بیانات روز پنج شنبه خود، مخاطبان دیگری هم داشتند که با بلندنظری از آنان با عنوان «بزرگان» و «پیران» یاد فرمودند. «من به بزرگان هم نصیحتی بکنم. این نصیحت به جوان ها بود، پیرها هم محتاج نصیحت اند. آنها هم باید توجه کنند. مواضع درست گرفتن، حرف درست زدن، تحت تأثیر خبرهای دروغ قرار نگرفتن، این هم وظیفه است» این بخش از بیانات رهبر معظم انقلاب «حدیث مفصل» دیگری است که پرداختی جداگانه می طلبد و بندهای بعدی اشاره ای گذرا به نمونه هایی از آن نیز دارد.

۳- بعد از بیانات روز پنج شنبه آقا، برخی از خواص، توصیه و هشدار ایشان درباره پرهیز از اهانت و هتک حرمت را به گونه ای تفسیر و تحلیل کردند که انگار وطن فروشی و جنایت بزرگی نظیر فتنه ۸۸ وجود خارجی نداشته است و همه کسانی که طی ۱۸ ماه گذشته در مقابل فتنه مشترک آمریکا، اسرائیل، انگلیس و تمامی دشمنان خارجی و دنباله های داخلی آنها یعنی ائتلاف آشکار منافقین، بهایی ها، سلطنت طلب ها، مارکسیست ها، کومه له، دموکرات، عبدالمالک ریگی، پژاک، کلان سرمایه داران حرامخوار، دزدان بیت المال، شیوخ سرسپرده و عیاش منطقه و... با ایثار جان و مال ایستاده بودند، افراد بی بصیرتی بوده و راه به خطا رفته اند!

تردیدی نیست که در یکی از تظاهرات بعد از نماز جمعه تهران و در جریان محکومیت توطئه شکست خورده آمریکایی- اسرائیلی روز ۲۵ بهمن، برخی از شعارها، مصداق بارز «هتک حرمت» و توهین و اهانت بوده است ولی اولاً؛ مگر چه تعداد از مردم آن شعارها را سر داده بودند؟ ممکن است گفته شود آقایانی که به تفسیر بیانات رهبر معظم انقلاب پرداخته بودند نیز فقط به همان عده اندک و کم شمار نظر داشته اند که باید پرسید؛ چرا با صراحت به اندک بودن آنها اشاره ای نشده است تا خیل عظیم مردمی که برای مقابله با توطئه مشترک آمریکا، اسرائیل، انگلیس و فتنه گران داخلی به میدان آمده- و بارها رهبر انقلاب به تقدیر از آنان یاد کرده است- مورد ملامت بی جا قرار نگرفته و در حق آنها ظلم نشود؟! ثانیاً؛ مگر نه این که به قول حقوقدانان، قانون با تکیه بر «قاعده» وضع می شود و نه «استثناء»، بنابراین چرا به قاعده اصلی در برخورد هوشمندانه مردم با فتنه گران اشاره ای نشده و «استثناء» به «قاعده» تبدیل می شود؟!

۴- حضرت آقا، ضمن گلایه توام با ملامت نسبت به برخی «هتک حرمت ها»، تاکید فرمودند که «انتقاد، مخالفت، بیان عقاید با جرأت و شجاعت هیچ اشکالی ندارد» بنابراین گلایه آقا تنها متوجه اندک افرادی است که انتقاد و مخالفت خود را به هتک حرمت می آلایند و نه آن که از انتقاد و بیان شجاعانه عقاید، منع فرموده باشند. از این زاویه هم شایسته بوده و هست که چنانچه «بزرگان» عزیز و محترم قصد استناد به بیانات رهبر معظم انقلاب را دارند- که دارند- از انتقادها، مخالفت ها و نقدها و اعتراض های به حق و مستند مردم نسبت به فتنه گران و حامیان آشکار و پنهان آنها نیز قدردانی کنند، ولی متاسفانه در مواردی دیده شده و می شود که نه فقط زبان به قدردانی و تشکر نگشوده اند، بلکه از کنار اینهمه ایثار و فداکاری و بصیرت مثال زدنی و کم نظیر مردم بی اعتناء عبور کرده اند.

۵- برخی از کسانی که طی ۱۸ ماه گذشته در مقابل فتنه و جریانات فاسد و ضد انقلاب داخلی و خارجی سکوت کرده بودند، بعد از بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب، به گونه ای از «غیرت و اخلاق اسلامی» دم می زنند و درباره گلایه به حق و توام با ملامت آقا نسبت به برخی از هتک حرمت ها فریاد «وا اسلاما» و «وا اخلاقا»! سر می دهند که اولا؛ انگار نه انگار، ملامت حضرت آقا فقط متوجه تعدادی اندک و کم شمار بوده است نه توده های عظیم مردم که شجاعانه و هوشمندانه در برابر فتنه ۸۸ ایستاده و خواب خوش دشمن را به کابوس بدل کرده اند و ثانیا؛ معلوم نیست اگر آنگونه که ادعا می کنند، دلشوره اسلام و انقلاب و اخلاق اسلامی را دارند، چرا طی ۱۸ ماه گذشته در مقابل هتک حرمت نسبت به ساحت مقدس امام حسین(ع)، نفی وجود مبارک امام زمان(عج)، اهانت به حضرت امام(ره)، آتش زدن مسجد، حمایت آشکار فتنه گران از اسرائیل در روز قدس، شعار آنان به نفع آمریکا در روز مبارزه با استکبار جهانی، پیروی بی چون و چرا از دستورالعمل دیکته شده بیرونی، همراهی آشکار با منافقین، بهایی ها و... «اسلام» و «اخلاق اسلامی» را در خطر ندیدند؟! و اگر احساس خطر کرده بودند، چرا فریادی به اعتراض برنیاوردند؟! بلکه در پاره ای از موارد با سکوت خود، از فتنه گران حمایت نیز کردند. همراهی آشکار با جریان فتنه که جای خود دارد!

۶- و بالاخره، هرچند در این باره گفتنی های دیگری نیز هست ولی می گذاریم و می گذریم و تنها اشاره به نکته ای را در خاتمه وجیزه پیش روی، ضروری می دانیم و آن، این که برخی از «هتک حرمت»ها- با تحریک و به فریب- از سوی جریان منحرف و حاشیه سازی صورت می پذیرد که اگرچه تابلوی خودی برافراشته است ولی با اندک توجه و دقت در بینش و منش این جریان به آسانی می توان دید که در بسیاری از موارد، دیدگاه و نظراتی مشابه فتنه گران دارد، و بعید نیست که از طریق اینگونه جنجال آفرینی ها در پی انحراف افکار عمومی و مخصوصا توده های عظیم حزب الله از هویت خود باشد. این جریان از امکانات مادی فراوانی برخوردار است و نشریات و سایت ها و وبلاگ های متعددی را در اختیار گرفته است. برخی از مواضع و عملکردهای این جریان منحرف کمترین همخوانی با خط حزب الله ندارد، و از این طریق قابل شناسایی است. یکی از ترفندهای جریان یاد شده انتقال معیارهای اصیل از میدان های قابل ارزیابی به میدان های غیرقابل ارزیابی است. درباره این جریان گفتنی های دیگری نیز هست که احتمال پیوند پنهان آن با کانون فتنه را قوت می بخشد.