نیکی کریمی:بجای فیلم بیانیه می دهیم
نیکی کریمی با بیان این که ما فیلم نمیسازیم که بیانیه دهیم، گفت: موضوع اصلی «سوت پایان» هم این است که ما در جامعه باید هر یک به اندازه خودمان انسان باشیم.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری سینمای ایران، عصر روز گذشته باشگاه فیلم تهران با حضور نیکی کریمی (کارگردان)، مستانه مهاجر (تدوینگر)، تورج اصلانی (فیلمبردار)، هستی مهدوی فر و اشکان خطیبی (بازیگران) و امیر پوریا (منتقد) در فرهنگسرای ارسباران به نقد و بررسی فیلم «سوت پایان» پرداخت.
در ابتدای این نشست امیر پوریا در مورد «سوت پایان» گفت: فیلمهای زیادی در مورد مجازات اعدام ساخته شده است مانند یکی از فیلمهای دیوید گریل که در آن تلاش زیادی شده تا در مورد اعمال قانون اعدام تجدید نظر شود.
وی افزود: در کشور ما به دلیل قوانین اسلامی بهجز بخشش راه دیگری برای اعدام نشدن فرد قاتل وجود ندارد در سالهای اخیر در فیلم های «من مادر هستم»، «انتهای خیابان هشتم» و «سوت پایان» به موضوع اعدام پرداخته شده است و در میان این سه فیلم «سوت پایان» تنها فیلمی است که شخصا به خود موضوع مجازات میپردازد و واکنش افراد به این اتفاق نمایش داده میشود.
این منتقد با اشاره به این که اینگونه موضوعات ممکن است به سمت سوزناک شدن کشیده شوند، خاطرنشان کرد: خوشبختانه «سوت پایان» به سمت سوزناک شدن گرایش پیدا نکرده است و حتی موسیقی فیلم هم به سمت سوزناک شدن نرفته و بیشتر فضاسازی می کند.
نیکی کریمی نیز در این نشست با بیان این که ما برای مردم فیلم میسازیم، از حاضران تشکر کرد و در مورد بار عاطفی فیلم گفت: یکی از مسائل مهم فیلم این است که تمام مسئله، اعدام نیست و مهم این است که عکسالعمل ما در برابر اتفاقات چیست؟
وی ادامه داد: در این سه فیلمی که ساختم سعی کردم موضوعاتی را انتخاب کنم که فکر من را به خود واداشته بوده است. سینما به این خاطر شکل گرفته که در مورد آدمها حرف بزند و در «سوت پایان» برخورد یک زن و شوهر وقتی با اتفاقی مواجه می شوند به تصویر کشیده میشود.
کریمی گفت: کار ما صدور بیانیه نیست و موضوع اصلی «سوت پایان» هم این است که هریک به اندازه خودمان انسان باشیم.
این بازیگر و سینماگر با اشاره به تماشای مستندی از مهوش شیخالاسلامی در مورد خانم هایی که همسرشان را کشته بودند، تصریح کرد: وقتی این مستند را در یکی از جشنوارههای خارجی دیدم فکرم را خیلی مشغول کرد و برای من تاثیرگذار بود که بدانم آدمها در چنین موقعیتی چگونه رفتار میکنند.
در ادامه امیر پوریا «سوت پایان» را فیلمی داستانگو دانست و اظهار کرد: این فیلم در فضاهایی میگذرد که به مستند نزدیک میشود و تلاش دارد از پیرایههای سینمایی فاصله بگیرد اما مانند فیلمهایی از این دست، در مسیری که بنا بر حذف اتفاقات است، پیش نمیرود.
وی با بیان این که فیلم برخی واکنش های عاطفی را از دست میدهد دلیل این موضوع را از مستانه مهاجر جویا شد که مهاجر گفت: تدوین به معنای حذف اضافات است. با توجه به این که قصه اعدام و جامعه شناسی آن قصه کلانی است که همه در جامعه درگیر آن هستیم، نمیتوان خیلی سکانسهای فیلم را مونتاژ کرد. به عنوان مثال سکانس ماقبل آخر که در آن روابط سرد زن و شوهر در هنگامی که مشغول تماشای فوتبال هستند نشان داده میشود، باید به همان شکل که دیدید مونتاژ میشد.
تدوین گر «سوت پایان» ادامه داد: اغلب ما در حال حاضر دچار طلاق عاطفی هستیم و هر یک به فکر مسائل خودمان هستیم در این فیلم هم تدوین و هم فیلمبرداری به سمت نگاه کارگردان نزدیک میشود.
همچنین تورج اصلانی در مورد فیلمبرداری «سوت پایان» گفت: به جهت واقع گرا بودن و نگاه مستند گونه در فیلم اعتقاد دارم واقعیت فضای شهری در این فیلم نشان داده شده است. آدم های «سوت پایان» دچار درگیریهای عاطفی هستند اما یک زن بیشتر از آدم های دیگر در این فیلم تلاش می کند و درک زنانگی زن از موضوع اعدام است.
وی افزود: آدمهای فیلم به گونهای تعریف شدهاند که خیلی نیاز به بزک و نورپردازیهای خاص ندارند و در خانههایی که زندگی میکنند، منافذ نوری وجود دارد که فیلم را رئال میکند. اگر از این نورپردازی طبیعی پا فراتر بگذاریم به سینما تبدیل میشود در صورتی که هیچ چیز نباید فراتر از آنچه چشم میبیند، نشان داده شود.
اصلانی متذکر شد: همه ما آدمها حریمهایی داریم اما در این فیلم قضاوت مهم نیست و تلاش برای ما شدن خیلی مهم است. خوشحالم در این فیلم حضور داشتم و در این سالن که برای اولین بار فیلم را روی پرده دیدم به عنوان یک تماشاگر فیلم را دوست داشتم.
وی در مورد حرکت های زیاد دوربین در فیلم پاسخ داد: به دلیل قصهای که فیلم دارد، بیثباتی و تعلیقی که در فیلم هست، اجازه نمیداد در قالبهای خشک فیلمبرداری کنیم.
هستی مهدویفر بازیگر نقش ملیحه هم در ادامه با اشاره به تفاوت های بازیگری در مجموعه های تلویزیونی با سینما توضیح داد: سریال «جراحت» اولین کار بازیگری من بود و خیلی با بازی دومم در «سوت پایان» متفاوت بود. در واقع میتوان گفت از یک فضای تلویزیونی محدود وارد فضایی رئال شدم.
وی ادامه داد: از آنجا که بازی در فیلم سینمایی نسبت به سریال هیچ محدودیتی به لحاظ دیالوگ نداشت خیلی برای من سخت بود و شب اول که جلوی دوربین رفتم یادم نمی رود چندین بار ناچار به تکرار سکانس شدیم به همین دلیل خوشحالم که با گروهی کار کردم که همه بدون هیچ توقعی به من کمک کردند.
در ادامه اشکان خطیبی در مورد نقش خود به عنوان یک دستیار کارگردان در فیلم گفت: در شرایط فعلی دستیار کارگردانها هستند که دارند سینما را در دست می گیرند. به دلیل راحتی بازی در این نقش توضیح چندانی ندارم که بگویم با وجود خانم کریمی به عنوان بازیگر و کارگردان و تورج اصلانی فیلمبردار خوب تنها چیزی که برای بازی نیاز بود حذف حشویات و اضافات کار بازیگری بود.
وی «سوت پایان» را فیلمی جلوتر از جامعه دانست و تصریح کرد: امیدوارم روزی به جایی برسیم که سینما عقبتر از آنچه در جامعه وجود دارد، باشد. زشتترین اتفاق این است که خانوادهای کشته شدن یک نفر را تماشا کنند گاهی اوقات حتی قصد کاری را داشتن به اندازه مرتکب شدن گناه بد است.
نیکی کریمی در پاسخ به امیر پوریا در مورد ایده همزمانی تورنمنت فوتبال با یک اتفاق مانند اعدام، گفت: در فیلمی که به این شکل فیلمنامهاش نوشته میشود خیلی اتفاقات ممکن است بیافتد. بخشهای مربوط به فوتبال هم در یک ماه پایانی به فیلمنامه اضافه شد. نام فیلم هم به دلیل همین موضوع «سوت پایان» نام گرفت که در شبی که یکی از مسابقات فینال جام جهانی پخش میشود، زنی اعدام میشود.
در این نشست پژمان بازغی؛ بازیگر هم که در جمع تماشاگران حضور یافته بود با تشکر از عوامل فیلم از بازیگران که به گونهای بازی کرده بودند که فیلم مستند به نظر میرسید، تشکر کرد.
گزارش خطا
0 پسندیدم
ارسال نظر
اخبار روز
خبرنامه