مسخره کردن علی دایی و دیگران در رسانه ملی
با این حال هنرمندی تقلید کننده ها هم برایم جالب بود و بیشتر به این فکر می کردم که تهیه کننده برنامه به چه طریق و چه بهانه ای توانسته اجازه شخصیت های تقلید شده در این برنامه را بگیرد و آنها چه آدم های ویژه ای هستند که اجازه دادند در رسانه ملی و در ساعات پر بازدید، قیافه و حرکات و حرف زدنشان تقلید شود.
مثلا همین علی دائی که چند روز پیش از تقلید صدایش در یک جشن محفلی ناراحت شده و با صدای بلند هم اعتراض کرده، چطور اجازه داده است که در این برنامه پر بیننده و آنهم چند شب پشت سرهم ادایش را درآورند.
تا اینکه دیروز با انتشار 2 خبر پیاپی هم خیلی ناراحت شدم و هم متعجب.
خبر اول اعتراض و عصبانیت وکیل علی دائی از این برنامه بود و خبر دوم هم که چند ساعت بعد منتشر شد مربوط به اعتراض خود علی دائی به رسانه ملی بود که انصافا هم مظلومانه انتقاد کرده بود.
تعجب کردم از اینکه چطور و به چه بهانه ای و با چه استدلالی تهیه کننده این برنامه و مسئولین رسانه ملی چنین خطای بزرگی را مرتکب شدند. رئیس رسانه ملی و معاون و بسیاری از مسئولین سیما افراد متدین و مذهبی هستند. این خطای فاحش و گناه بزرگ با هیچ بهانه ای پذیرفته نیست.
تقلید و ادا درآوردن و مسخره کردن افراد برای خنداندن مردم چه توجیهی دارد؟ رئیس صدا و سیما چطور می خواهد روز قیامت جواب دهد؟ در ماه مبارک رمضان مومنی را مسخره کنند و بعد هم چند شب تکرار کنند و بعد هم نسبت به اعتراض فرد مورد اشاره بی اعتنائی کنند؟ کدام دین و مشرب چنین مجوزی را می دهد؟
البته وقتی به بهانه طنز در ساختمان پزشکان اباحه گری را ترویج می کنند و همه حرمت های شرعی و اخلاقی را زیر پا می گذارند، برادر شوهر به قصد کتک زدن عروس بلند می شود و بی اجازه و بدون در زدن وارد خانه می شود و شوهر برای جشن تولد همسرش همکاران مرد و مجردش را دعوت می کند و در انتهای فیلم، زن ومرد با هم ضربدری ازدواج می کنند؛ طبیعی است که یکروز هم شخصیت افراد را به لجن بکشند و بی اعتنا به دین و اخلاق، افراد را مسخره کنند تا عده ای بخندند.
در روایات معصومین علیهم السلام نیز، كسانى كه مؤمنان را تحقیر و تمسخر مى كنند با تعابیر تندی مورد خطاب قرار گرفته اند. در انتها به چند حدیث جهت اطلاع آقای ضرغامی و دوستان و همکارانشان اکتفا می شود:
نزول عذاب
امام سجاد عليهالسلام:
وَ الذُّنُوبُ الّتى تُنزِلُ النِّقَمَ عِصيانُ العارِفِ بِالبَغىِ وَ التَطاوُلُ عَلَى النّاسِ وَ الاِستِهزاءُ بِهِم وَ السُّخريَّةُ مِنهُم؛
گناهانى كه باعث نزول عذاب مى شوند، عبارت اند از: ستم كردن شخص از روى آگاهى، تجاوز به حقوق مردم، و دست انداختن و مسخره كردن آنان.
جنگ با خدا
در حدیث قدسى آمده است: خداوند به كسانى كه مؤمنان را بیازارند اعلان جنگ مى دهد:
عن أبی عبد اللّه ـ علیه السلام ـ قال: قال اللّه عزّ و جلّ: لِیَأذَنْ بِحَرْبٍ مِنّى، مَنْ اذَلَّ عَبْدِىَ الْمُؤمِنَ وَ لِیَأمَنْ مِنْ غَضَبى مَنْ اكْرَمَ عَبْدِىَ الْمُؤمِنَ. از امام صادق -علیه السلام- آمده است كه خداوند عزّ و جلّ فرمود: كسى كه بنده مؤمن مرا خوار شمارد باید بداند كه خداوند با او در جنگ است و كسى كه بنده مؤمن مرا تعظیم و تكریم كند بى شك از غضب من در امان است.
ذلیل می شوید
رسول خدا -صلّى اللّه علیه و آله- فرمود:
و من اذلّ مؤمنا اذلّه اللّه.... كسى كه مؤمنى را خوار شمارد خدا او را ذلیل خواهد كرد.
برخورد خداوند با مسخره کننده
پيامبر صلى الله عليه و آله: اِنَّ المُسْتَهْزِئينَ يُفْتَحُ لاَِحَدِهِمْ بابُ الجَنَّةِ، فَيُقالُ: هَلُمَّ! فَيَجىءُ بِكَرْبِهِ وَ غَمِّهِ فَاِذا جاءَ اُغْلِقَ دونَهُ، ثُمَّ يُفْتَحُ لَهُ بابٌ آخَرُ... فَما يَزالُ كذلِكَ حَتّى اِنَّ الرَّجُلَ لَيُفْتَحُ لَهُ البابُ فَيُقالُ لَهُ: هَلُمَّ هَلُمَّ فَما يَأْتيهِ؛ حديث
درِ بهشت، به روى يكى از مسخره كنندگان باز مىشود و به او گفته مى شود: «بيا!». او با وجود سختى و اندوهى كه دارد، جلو مى رود و چون آمد، در به رويش بسته مى شود. سپس در ديگرى به رويش باز مى شود... و اين كار، مرتّبا تكرار مى شود تا جايى كه در به رويش باز مى گردد و گفته مى شود: «بيا، بيا!»؛ امّا او ديگر جلو نمى رود.
گزارش خطا
0 پسندیدم
ارسال نظر
اخبار روز
خبرنامه