هنوز حبابی در سهام قند و شکری ها وجود ندارد

با این همه تداوم تمرکز شدید نقدینگی های موجود در بازار سهام بر سهام 14 شرکت تولید کننده قند و شکر باعث شده تا برخی کارشناسان با ارزیابی شرایط فعلی بازار سرمایه و از طرفی واقعیات و ریسک های درونی و بیرونی این صنعت، رشد قیمت سهام این شرکت ها را حبابی بدانند.

در همین زمینه یک کارشناس سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار در گفت و گو با خبرنگار بورس نیوز با تبیین شرایط کنونی صنعت قند و شکر خاطر نشان کرد: تأثیر گذار ترین پارامترهای عمده در صنعت قند و شکر بورس به پنج عامل نسبت فروش به سرمایه، نوسان نرخ ارز، جریان نقدینگی، تغییرات تعرفه ها و تحریم ها و در آخر قیمت جهانی شکر بستگی داشته که هر یک به نسبت خود می توانند روند سودآوری شرکت های تولید کننده قند و شکر را با تحولات گوناگونی روبرو سازند.

امین محمدی در ادامه با تشریح هر یک از عوامل فوق، افزود: ارزیابی نسبت فروش به سرمایه برای تحقق تغییرات درآمدی در بودجه پیش بینی شده شرکت ها امری حیاتی بوده و به دلیل برخورداری از خاصیتی اهرمی، باعث می شود که در صورت جابجایی درآمد و البته ثابت بودن سایر عوامل تأثیر گذار، سود پیش بینی شده هر سهم شرکت بسته به بودجه های اعلامی دستخوش تغییر شود.

به عنوان مثال چنانچه در پی وقوع اتفاقی مثبت یا منفی، درآمد شرکت با تعدیلی 10 درصدی مواجه شود، بدون تغییر سایر عوامل، EPS هر سهم آن با افزایش یا کاهش 100 درصدی روبرو خواهد بود. به دیگر سخن آنکه نسبت فروش به نقدینگی کارایی شرکت ها در بکارگیری نقدینگی در گردش خود برای فروش های بیشتر را نشان می دهد.

به گفته وی در حال حاضر این نسبت برای شرکت های قند و شکر بورس از 8 تا 40 مرتبه وجود داشته و حال آنکه بخشی از این شرکت ها به دلیل عدم طرح های توسعه ای و کمبود منابع مالی در سالهای اخیر، با سرمایه پایین نیز مواجه هستند.

این کارشناس افزایش یا کاهش نرخ ارز و به طور مشخص قیمت دلار را به دلیل عدم مصارف ارزی در تأمین مواد اولیه و فروش شرکت های تولید کننده قند و شکر بی تأثیر دانست اما در عین حال رقابت تجار در واردات شکر خام را به عنوان تأثیر غیر مستقیم نوسان نرخ ارز بر این صنعت معرفی کرد و در ادامه گفت: جریان نقدینگی نیز در عمده شرکت های قندی اگر چه در حال حاضر با پپیگیری برنامه هایی از جمله فروش دارایی های غیر مولد و عدم توزیع سود بالا در مجامع سالیانه در سال مالی جاری روبه بهبود است اما تأثیر گذاری مثبت آن، خود از عواملی همچون خرید چغندر قند ارزان، فروش به موقع شکر سفید و عدم فشار هزینه های مالی ناشی بوده که می تواند حرکت بر خلاف آن نیز تأثیرات منفی بر جای گذارد.

در این زمینه عمده شرکت ها در بودجه های اعلامی خود خرید چغندر قند را برای هر کیلو از 86 تومان تا 120 تومان پیش بینی کرده و حال آنکه با نگاهی به گزارش های عملکردی برخی از این شرکت ها در روزهای اخیر می توان پی برد که در حال حاضر خریدها در محدوده 100 تومانی انجام شده است.

از سویی دیگر نوسان شدید نرخ شکر در بازارهای جهانی نسبت به سایر کالاهای پایه باعث شده که شرکت ها با موقعیت سنجی بازار مصرف، موجودی آماده برای فروش خود را که عمدتاً در نیمه دوم سال می باشد برای کسب سود عرضه کنند.

در زمینه تعرفه ها نیز که اصلی ترین ریسک تولید کنندگان قند و شکری باشد به دلیل تصمیمات یک شبه دولت می تواند تأثیرات مختلفی بر جای گذارد که البته در حال حاضر به نفع این صنعت تمام شده چرا که با تخصیص تعرفه 24.5 درصدی و 35 درصدی واردات شکر خام و سفید، باعث شده که قیمت فله هر کیلو قند و شکر در بازار مصرف با رشد روبرو باشد. در خصوص تحریم ها نیز با توجه به افزایش قیمت تمام شده واردات برای تجار، عملاً به نفع شرکت هایی که بودجه خود را بر مبنای نرخ چغندر قند داخلی برآورد می کنند تمام می شود.

در نهایت قیمت جهانی شکر به عنوان عاملی برونزا در صنعت مطرح بوده که در حال حاضر به دلیل آغاز تولید شکر طی ماههای پایانی سال میلادی در نیمکره شمالی نرخ جهانی شکر نیز به سمت منفی یا خنثی نوسان می کند. از اینرو با توجه به ماهیت خوراکی بودن این کالا و عدم انگیزه های سوداگرایانه، چنانچه شرکت ها موجودی کالای آماده برای فروش خود را تا اواخر سال میلادی حفظ نمایند، به سرعت نرخ شکر جهش روبه بالا خواهد داشت.

محمدی، سپس با ارزیابی آثار فعلی عوامل ذکر شده در صنعت قند و شکر، یادآور شد: بنا به تجربه سالیان گذشته دولت در مواقع کاهش عرضه چغندر قند و شکر اقدام به برچیدن تعرفه واردات نموده و انتظار می رود پس از اتمام فصل برداشت و جذب چغندر قند، تعرفه های کنونی به شدت کاهش یابد. در این زمینه کنترل واردات از سوی دولت و یا بخش خصوصی دارای اهمیت بسیار بوده و آثار تغییر تعرفه بویژه از سوی تجار وارد کننده می تواند نگران کننده باشد که البته افزایش نرخ دلار فعلاً انگیزه ای برای واردات بیشتر را بوجود نیاورده است.

از لحاظ موجودی انبارها نیز در حال حاضر تقریباً برابر با مصرف داخلی بوده و فعلا تا 3 ماه آینده ریسک خاصی در این زمینه وجود نداشته و عمده شرکت ها نیز در این بازه بودجه های خود را پوشش می دهند.

در رابطه با نسبت فروش به سرمایه نیز عمده شرکت های قند و شکر نرخ فروش محصولات خود را بین 1050 تا 1200 تومان پیش بینی کرده که چنانچه شرکتی با فرض پیش بینی فروش 1100 تومانی شکر سفید، به قیمت 1160 تومان یعنی 5 درصد بالاتر از نرخ برآوردی به فروش برساند با فرض وجود اهرم 10 برابری می تواند معادل 50 تومان به ازای هر سهم بر EPS آن شرکت بیافزاید که هر یک تومان از این عدد تأثیری شگرف در نرخ بازاری سهام شرکت خواهد داشت.

p/e قندی ها با بازار مقایسه نشود

وی با توصیه به سهامداران مبنی بر عدم مقایسه پی بر ای صنعت قند و شکر با سایر صنایع موجود تأکید کرد: قیمت های حال حاضر سهام، متوسط نسبت پی بر ای و eps های قابل دستیابی شرکت های تولید کننده قند و شکر در بورس یکی از اصلی ترین عوامل ارزیابی روند معاملات سهام این شرکت ها است.

در حال حاضر عمده این شرکت ها در نقاط زمانی مناسب برای دستیابی به سود سرشار برخوردار بوده و در قیمت سهام غالب آنها حبابی وجود ندارد. از اینرو چنانچه ریزش هایی را نیز همچون روز گذشته داشته باشند بلافاصله و یا طی 2 تا 3 روز خریداران جدید را به سرعت پیدا می کنند.

این در حالی است که از نظر غالب چارتیست ها نیز روند قیمت سهام قندی ها در امواج سوم تا پنجم قرارداشته که حاکی از درجه بالای رشد صعودی است.

وی خاطر نشان کرد: فارغ از پارامتر پوشش ارقام بودجه ای، خرید چغندر قند با هر تأثیری در حال انجام بوده چرا که باید تأثیر آن در بودجه شناسایی شود. اما در این بین تغییر استراتژی سرمایه گذاران بر مبنای دیدگاه کوتاه مدت در صنعت قند و شکر بوده چرا که به دلیل اقبال از این صنایع، اغلب تقاضاهای موجود خواهان حضور در مجمع با پیگیری نحوه بازگشایی نماد این شرکت ها هستند زیرا اعتقاد بر سودآوری آتی آنها به شدت وجود دارد.

از سویی دیگر تقاضای فروش در حال حاضر برای هر کیلو شکر سفید 1080 تومان بوده که برخی از این شرکت ها در گزارش های جدید خود از پیش بینی فروش 1050 تومانی در بودجه خبر داده اند که خود گویای برخورداری از تعدیل سود است. از اینرو شیب بالای نمودار قیمت سهام قند و شکری ها ناشی از پیشخور کردن تحقق قریب الوقوع سود آتی آنها است.

این کارشناس با اشاره به اینکه متوسط نسبت قیمت به درآمدی فعلی این صنعت با توجه به eps های پیش بینی شده در سطح 10 مرتبه ارزیابی می شود، افزود: بر اساس منطق ریسک و بازده استراتژی سرمایه گذاری برای هر فردی متفاوت است. با این همه با نگاهی به روند روبه افزایش نرخ دلار به عنوان یک برگ برنده برای صنعت قند و شکر نمی توان گفت که رشد قیمت سهام عمده این شرکت ها غیر منطقی است.

وی در خاتمه شکسته شدن سقف مقاومت تاریخی قندی ها و ورود به امواج الیوت را نشانه استفاده از تحلیل فاصله در این صنعت عنوان کرد و افزود: در حال حاضر این به معنای آن است که بدون توجه به سودآوری و قیمت سهام، باید به دو سوال اکنون صنعت در کجا قراردارد؟ و کجا باید باشد؟ پاسخ داد و فارغ از تفکر هیجانی پس از استخراج نقطه آرمانی، به معامله ورود کرد و از سویی دیگر مراقب تله های عرضه سهام بود.

از اینرو شرکت هایی که از رشد eps فزاینده و dps تقسیمی مناسب برخوردار هستند به هیچ وجه قیمت های سهام فعلی گران نبوده و قاعدتاً این شرکت ها طی سال مالی جدید خود با تعدیل های مثبت متوالی روبرو هستند.