آثار و پیامدهای سیاست های ارزی جدید بر صنعت سیمان چیست؟

بالا رفتن هزینه های مالی و یا شناسایی زیان ناشی از تسعیر نرخ ارز به دلیل بالا گرفتن نوسانات قیمتی آن، نتایجی است که می تواند سودآوری شرکت ها را دچار تغییر و تحول اساسی سازد.

صنعت سیمان نیز به دلیل تسهیلات ارزی بالایی که طی سنوات اخیر در راستای اجرای طرح های توسعه ای و خرید تکنولوژی جدید مورد نیاز برای خطوط تولید خود اخذ کرده، یکی از صنایعی است که به نظر می رسد آثار چشمگیری از این نوسانات بپذیرد.

شایان ذکر آنکه، موارد دیگری نیز همچون موضوع تغییر نرخ ارز مرجع در میان است که تاکنون به صورت قطعی مشخص نشده که آیا اجرایی خواهد شد و یا خیر؟

به این ترتیب موارد ابهام آمیز زیادی بر سر راه شرکت ها و میزان اثر پذیری آنها از قیمت های ارز وجود دارد که لازم است شفاف سازی مورد نیاز در این زمینه صورت پذیرد. از این رو با اسفندیار سالاروند، مدیر عامل شرکت سرمایه گذاری و توسعه صنایع سیمان (سیدکو) به گفتگو پرداختیم تا وضعیت کنونی و چشم انداز آتی شرکت های این گروه را مورد بررسی قرار دهیم.

اسفندیار سالاروند در خصوص آثار ناشی از افزایش نرخ ارز در بازار آزاد بر سودآوری شرکت های سیمانی به خبرنگار بورس نیوز گفت: استفاده از منابع ارزی برای تأمین نقدینگی جهت اجرای طرح های جدید، طرح های افزایش ظرفیت و توسعه ای و همچنین بهره مندی از تکنولوژی های جدید با استفاده از منابع صندوق ذخیره ارزی سابق و ضروری توسعه ملی، استفاده از فاینانس و وام های PLC از تسهیلات ارزی بهره مند شده اند که افزایش نرخ ارز آزاد و مرجع باعث افزایش هزینه های مالی و زیان تسعیر ارز در شرکت ها خواهد شد که در نهایت هزینه های تولید بالا رفته و حاشیه سود در شرکت ها کاهش خواهد یافت و این امر منجر به کاهش نقدینگی در شرکت ها می شود.

وی افزود: در این میان متأسفانه عوامل بیرونی و تبعیت مسایل اقتصادی از حاشیه های سیاسی موجب شده صنعت سیمان به شدت آسیب دیده و سرمایه گذاران برای تکمیل پروژه ها و توسعه خطوط تولید رغبت چندانی از خود نشان ندهند.

برای مثال شرکتی که تسهیلات ارزی را با نرخ دلار 1226 تومانی دریافت کرده با لزوم پرداخت بهره چهار درصد به علاوه نرخ لایبور باید حدود شش درصد بهره بپردازد که دریافت این تسهیلات به نظر وسوسه برانگیز می رسد. حال آنکه با رشد بهای دلار مرجع به حدود 1500 تومان این شرکت در هنگام بازپرداخت باید به ازای هر دلار 300 تومان زیان شناسایی کند.

مدیر عامل شرکت سرمایه گذاری و توسعه صنایع سیمان با اذعان به اینکه به دلیل عدم وجود زیر ساخت های لازم و حجیم بودن سیمان و نیازهای داخلی به محصولات سیمانی، این صنعت رونق صادراتی قابل توجهی ندارد، یادآور شد: تنها حدود 10 درصد از محصولات سیمانی تولید شده در کشور صادر می شود، از این رو با وجود رشد نرخ دلار در بازار آزاد، این میزان صادرات درآمد ارزی چندانی را برای شرکت ها به همراه نمی آورد.

در مجموع با تغییرات نرخ ارز مرجع، حدود 30 درصد نسبت تسهیلات و بهره آن افزایش می یابد. حال آنکه در سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی باید تمام اقدامات در راستای نیل به این هدف واقع شود. اما این تصمیم نتایجی برخلاف این هدف را محقق خواهد ساخت.

سالاروند تأکید داشت: با توجه به اینکه مقام معظم رهبری برای مقابله با تحریم ها و فشارهای خارجی فرموده اند، اقتصاد مقاومتی به صورت واقع بینانه و کارشناسانه از سوی شرکت ها مورد توجه قرار گیرد که در این شرایط اقتصادی متورم، باید شرکت ها بر اساس اصل هم افزایی و ارتقای بهره وری خلق ارزش نمایند و ارزش آفرینی بیشتر با استفاده از منابع کمتر را پایه ریزی کنند.

بر همین اساس شرکت های سیمانی نیز می توانند به سمت تولید سیمان مخلوط حرکت کنند تا قیمت تمام شده خود را کاهش دهند. البته لزوم آزاد سازی قیمت ها به تناسب نیازهای هر منطقه و بر اساس سرانه تولید و مصرف در شهرهای مختلف نیز در چنین شرایط به وضوح احساس می شود.

این مقام مسئول در هلدینگ سیدکو به تغییر اخیر در نوع سوخت مصرفی سیمانی ها در چنین وضعیتی اشاره کرد و اظهار داشت: با پیگیری های به عمل آمده در انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان و نیز فعالان این صنعت در کشور، سوخت مازوت به قیمت سوخت گاز مصرفی ارایه شده، اما دستورالعملی بابت پرداخت هزینه حمل سوخت به کارخانجات ارایه نشده و باید منتظر تعیین تکلیف نهایی این موضوع بود.

وی خاطر نشان کرد: حمایت از این صنعت می تواند حمایت از بازار سرمایه نیز تلقی شود، چرا که بیش از 30 شرکت فعال در صنعت سیمان در بازار سرمایه فعالیت دارند. در حالیکه این شرکت ها در شرایط کنونی به ارزش واقعی خود معامله نمی شوند و استقبال چندانی از سهام آنها صورت نمی گیرد. حال آنکه برای احداث یک کارخانه سیمانی به ظرفیت یک میلیون تن در شرایط کنونی حداقل 150 میلیارد تومان سرمایه اولیه نیاز است، اما چنین کارخانه ای در بورس به ارزش روز حدود 80 میلیارد تومان قیمت می خورد که تفاوت قابل ملاحظه ای با ارزش واقعی آن دارد.

سالاروند افزایش قیمت تمام شده نهاده های تولید با وجود عدم اصلاح قیمت فروش محصولات را خاطرنشان کرد و گفت: در صورت عدم رشد نرخ ها و آزادسازی قیمت ها باید منتظر مرگ تدریجی این صنعت و صنایع مشابه آن بود. اما باید توجه داشت در صورت شکست این صنعت، راه اندازی آن کار بسیار دشواری است و جلوگیری از این اتفاق همراهی و همدلی جدی ارگان ها، مسئولین و شرکت های فعال این حوزه را می طلبد.

مدیر عامل شرکت سرمایه گذاری و توسعه صنایع سیمان در خاتمه سخنان خود گفت: با ظرفیت سازی اخیر در صنعت سیمان، میزان و ظرفیت تولیدی محصولات سیمانی در مقایسه با سال 1384 بیش از دو برابر شده که این به معنای اشتغال زایی و تثبیت روند تولید می باشد. با این رویه انتظار می رود دولتمردان و مسئولان نیز تدابیری اندیشیده و سیاست هایی را به اجرا درآورند تا این صنعت همچون گذشته که از آن به عنوان شالوده سازندگی کشور نام برده می شد، در راستای رشد، توسعه و عمران و آبادی ایران اسلامی گام بردارد.