تبعات واگذاری سهام به جای جوایز صادر کنندگان

در حالی که بازار سرمایه در کش مکش برخی از ابهامات و چالش های مسایل داخلی و خارجی دستخوش نوسانات مثبت و منفی شده و هنوز شاخص های بورس مسیرمطمئن خود را برای حرکت به سمت نقطه صعودی و یا نزولی پیدا نکرده اند، روز گذشته هیات دولت در لایحه ای به مجلس شورای اسلامی طرح واگذاری سهام کارخانه ها و شرکتهای دولتی به جای جوایز صادراتی به صادرکنندگان را صادر کرد.

بنا بر گزارش بورس نیوز- غضنفری معاون وزیر بازرگانی معتقد است پرداخت جوایز معوقه صادرکنندگان و نیز به روز شدن اعطای جوایز صادراتی از محل سهام اصل 44 قانون اساسی، راهکار مناسبی برای تسریع در روند صادرات غیر نفتی کشور است.

بر اساس این گزارش حال این نکته مورد توجه است که آیا ارایه سهام شرکتهای فعال در بورس به صادرکنندگان و بازرگانان کشور که همیشه سعی بر تبدیل سرمایه های خود به دارایی برای سرمایه گذاری در بخشهای سود ده صادراتی به خارج از کشور می باشند، با توجه به شرایط فعلی بازار سرمایه کشور که در این برهه از زمان نسبت به تحلیلهای تکنیکال و فاندامنتال بی تفاوت بوده و تنها بر اساس شایعات و اخبار پیرامونی بورس و اقتصاد و نیز مسایل سیاسی کشور واکنش نشان می دهد و هر عرضه ای یا تقاضایی در بورس سبب ایجاد افکار متفاوت و متشنج در اکثر اوقات بیهوده از چگونگی مسایل مذکور می شود، به صلاح بازار سرمایه و دیگر سهامداران که واقعاً به قصد سرمایه گذاری وارد بورس شده اند و ریسک های موجود در این بازار را نیز به جان خریده اند می باشد؟

آیا بهتر نیست که برای اعطای سهام شرکتهای دولتی و کارخانجات در راستای اجرای اصل 44 قانون اساسی از همان سیاست سهام عدالت یعنی محدودیت فروش برای اینگونه طرح های اقتصادی که البته هدف اصلی آن نهادینه کردن فرهنگ سهامداری در کشور و نیز تقسیم سرمایه های دولتی بین بخش خصوصی و مردم است استفاده شود.

امروزه با توجه به مسایل و مشکلات ایجاد شده در بورس اکثر کارشناسان اقتصادی به ارایه راه هکارهای گوناگونی پرداخته اند که به نوبه خود می تواند در زمان مناسب تاثیرگذار هم باشد اما آنچه که تا به حال اکثر کارشناسان و اقتصاد دانان به آن کمتر اشاره داشته اند راه هکارهای مناسب برای جلوگیری از تاثیر جو روانی در بورس می باشد.

شاید در این زمان که بهترین سهام شرکتهای بورسی تنها با معامله چند سهم بیشتر از مقدار حجم مبنای تعیین شده صف های خرید میلیونی خود را به خاطر ترس از یک اتفاق جدید و نامناسب به صف های میلیونی فروش می سپارند، واگذاری سهام به این قشر از فعالین جامعه که وجود نقدینگی برای تزریق در چرخه تولید به جهت صادرات از اهمیت بیشتری برای آنها برخوردار است نه تنها کمکی در جهت بهبود بازار سرمایه کشور نمی کند بلکه ممکن است برخی تصمیمات عجولانه از سوی این سهامداران جدید برای تبدیل سهامشان به دارایی نقدی سبب دامن زدن به جوزدگی بازار سرمایه کشور شود.