درنگی بر مشکلات فراروی ایران؛ چه باید کرد؟
شاید اشاره به برخی مشکلات تلنگری باشد تا مجریان و قانون گذاران بجای وعده و ارائه ایده آل های غیرواقعی ، از مسیر انحراف از قوانین خارج شوند و در مسیر بازگشت ، منافع ملی و مردمی را در پیشاپیش اقدامات خود قرار دهند.
الف/ برخی گروههای اصولگرا در چندسال اخیر نشان داده اند در مواردی که مسیر مورد خواست آنها در سیاست ها پیش نرود ، اختلاف نظرها را بسوی جامعه سوق داده و صحنه های عمومی را با دعواهای سیاسی متلاطم می کنند. آنچه که امروز از آن به عنوان زوال اخلاق در جامعه یاد می کنند ؛ لذا بیم آن است که هرچه به ایام انتخابات ریاست جمهوری آینده نزدیک تر شویم تنازع میان گروهها و جریانهای سیاسی بیشتر شود و همین ، بخش عظیمی از توان کشور را که باید با تدبیر و بصیرت مقابل تحریم ها برنامه ریزی کند ، به هدر دهد.
گروههایی که باید در مقابل انحرافات و جریانهای معاند ایستادگی کنند تا خللی در امور کشور پیش نیاید ، امروز هیچ نقدی را بر نمی تابند و جامعه را به دو طیف "با ما" و "علیه ما" تقسیم کرده اند. درنتیجه ی همین تفکر ، این گروهها به دور از واقعیت های موجود در جامعه حرکت می نمایند و تبدیل به مجمع الجزایری دور از هم می شوند که از یکدیگر مطلقاً خبری ندارند و بالطبع هر تصمیمی می گیرند با روند موجود در جامعه و واقعیت ها برای ادامه مسیر ، فرسنگ ها فاصله دارد . همین می شود که وعده های نفت سر سفره ، مسکن ، کار و تولید در عمل به نتیجه ای حداقلی هم منجر نمی شود.
متاسفانه چنین گروههایی از هر ابزاری برای رسیدن به اهداف بهره می گیرند. با آنچه بیان شد می توان به چرایی اینکه گروههایی از این دست ، هر تحول و نوآوری را مخالف دین تلقی می کنند و تصویری بسته ، متحجر و ناکارآمد از آن ارائه می دهند ، دست یافت. یعنی آنها اصول ، مبانی و ارزش ها را نمی شناسند بلکه آن را براساس منافع زمانی خود تعریف می کنند، منافعی که ارزش ها را قربانی جناح بازی ها و حرکت های تند سیاسی می کند.
ب/ دشمنان ما با تفکرات ایرانی-اسلامی مشکل دارند و طبیعی است برای آنکه با ما مبارزه کنند جهت گیری خود را به سمت مباحث اقتصادی و فرهنگی تغییر داده و برای هریک برنامه ای خاص را طراحی کرده اند ، از بهره گیری از فاصله میان نسل ها تا تبلیغات در جهت مصرف گرایی صرف . اما ما برای مقابله چه کرده ایم ؟ برای جلوگیری از مسخ فرهنگی جوانان خود چه الگوی نوی ارائه نموده ایم ؟ مراکز تحقیقاتی ما برای مبارزه با تهاجم فرهنگی که مقام معظم رهبری سالها قبل تذکر داده بودند چه اقدام جامعی انجام داده اند ؟
هدف ما آن است که جامعه در عین توسعه یافتگی به سوی معنویت مطلوب حرکت کند. برای اینکار چه کرده ایم ؟
مراکز تحقیقاتی ما که پیاپی تولید علم می کنند چه خروجی ای برای تولید ملی و سیاستگذاری های فرهنگی داشته اند ؟
میزان انتقال علم به فن آوری در کشور ما چقدر بوده است ؟
ج/ سند چشم انداز به عنوان یک سند بالادستی و لازم الاجرا به توسعه متوازن در سیاست و زندگی توجه کرده است. این سند که بر چهار اصل آینده نگری ، ارزش گرایی ، واقع گرایی و جامع گرایی استوار است ، 70 شاخص را برای طراحی یک الگوی تحول در سبک زندگی و همچنین مدیریت کشور ارائه داده است که بر اساس آن ایران 1404 ویژگی های قابل توجهی را در عرصه بین الملل برای مردمش به ارمغان می آورد. آنچه که اگر نوشته "افراد بی اطلاع که دریافت کاملی از ملت ایران ندارند" خوانده نمی شد و ادامه راه مطابق آن پی ریزی میشد ، سدهای عظیمی را مقابل تحریم های غرب قرار می داد که لااقل آنها برای انجام عملی تحریم می بایست تمام این سدها را فتح می کردند . تحریم هایی که دقیقاً علیه چشم انداز وضع شده بود .
مقام معظم رهبری درخصوص انطباق سند چشم انداز با واقعیت های کشور فرموده اند: "ما چشمانداز بيستساله را تدوين كرديم؛ سياستهاى برنامههاى پنجساله را تدوين كرديم و ميكنيم. همهى اين سياستگذارىها بر اساس واقعبينى است. اينجور نيست كه يك عدهاى نشسته باشند و با توهمات خودشان سياست پنجساله يا چشمانداز بيستساله بنويسند؛ نه، اين با واقعيتها تطبيق ميكند؛ متكى به واقعيتهاى كشور است."
چشم انداز محاسن را تقویت می کند و معایب را نقد ، اما متاسفانه امروز کار برخی شده تقویت معایب و نقد محاسن و اتخاذ تصمیماتی انعطاف ناپذیر ، آنچه گذار به آینده مطلوب را با نگرانی همراه می کند.
می بایست براساس اهداف سند چشم انداز با آموزش جامعه ، شهروندانی مسئول و آگاه در جامعه تربیت می کردیم و بدین طریق اتاق فکرهای تصمیم گیر را از پایین ترین سطح اجتماع تا کارشناسی طرح های ملی ایجاد و جامعه ای یادگیرنده را بنا می کردیم.
ما در این سالها می بایست با تجارت و فرهنگ و با اعتماد به مردم از مرزها خارج می شدیم و نه سخنانی در مجامع خالی از مستمعان! که ارمغانی برای کشور به همراه ندارد. اما ...
د/ اقتصاد کشور با بستن گلوگاه و طرح های خلق الساعه هم درمان نشد. پتانسیل عظیم کشور در این بخش به سبب سیاست های نادرست هر روز با مشکلات جدیدی مواجه می شود و جالب اینجاست که همه از قبل می دانستند و همه نسخه درمانی دارند ، اما نمی گذارند! گاه جمشید ها و گاه حروف الفبا ، به هر حال ، حال اقتصاد خوب نیست و مسکن ها هم یا تاریخ مصرفشان گذشته و یا آثار درمانیشان را از دست داده اند و بیماری ها از آنها قوی تر شده اند. یکی از ابزار ایجاد امنیت ، اقتصاد سالم است . اقتصاد سالم بدون رانت اگر تحریم هم شود حمایت مردمی را به همراه خواهد داشت و شهروندان مسئول را در جامعه رشد می دهد. این یعنی سدی در برابر سیاست های تحریم کنندگان.
امروزه در جهان ، تغییر معنای قدرت در عرصه بین الملل از دارایی های نظامی به سمت اقتصاد نمود روشنی دارد . اقتصاد سالم و پویا می تواند نقش کشورها را در روابط بین الملل به شدت تحت تاثیر قرار دهد و هرچه ما به سوء تدبیر در اداره اقتصاد داخل ادامه دهیم ، میزان حوزه تاثرگذاری خود در عرصه بین الملل را بیش از پیش از دست می دهیم .
آنچه بیان شد مشکلاتی است که گذار از آن چندان آسان نمی نماید. راه رهایی از آن هم اشخاص نیستند بلکه روشی است که مردم انتخاب می کنند . در شرایط فعلی باید به راهی اندیشید که نیکی هایی که به محاق رفته بازگردد. باید تکثر آرا بجای ایجاد تنش در جامعه ، درون دولت و مجلس با کار کارشناسی به همدلی و ایجاد راهکار بدل شود و نه اعتراضات بی هدف و طعنه زنی هایی که بجای آنکه دردی از جامعه بزداید ، آن را مضطرب تر می کند . طرح "دولت وحدت ملی" راهی است برای دستیابی به این هدف بزرگ. راهی که روند تکاملی کشور را در سایه اقتصاد با برنامه و امنیت ملی تضمین می کند.
اجرای این طرح مقدمه ای است برای کاهش تنش در داخل و خارج ، همدلی بیشتر نیروهای نظام و استفاده از اهالی خرد و اندیشه در تصمیم گیری ها و انتخاب راههای میانه و جامع الاطراف برای مواجهه با مشکلات پیش رو. مخالفان طرح نیز هیچ نسخه روشن و مشخصی برای مقابله با آن در دست ندارند ، شاید تنها به این دلیل که مبدع طرح آیت الله هاشمی است با آن بنای مخالفت نهاده اند بدون آنکه بپذیرند و یا بفهمند این طرح گامی است برای جبران عقب ماندگی از اهداف مورد نظر ایران 1404 ، گام اول برای احیای اقتصاد ، فرهنگ و اخلاق.
گزارش خطا
0 پسندیدم
ارسال نظر
اخبار روز
خبرنامه